Süresi belirsiz bir hizmet aktinin iş sahibi tarafından haksız yere feshi halinde işçinin mahrum kaldığı ücrete karşılık olarak borçlar kanununun 96 ncı maddesi hükmünce isteyeceği tazminatın hesabında ancak; feshin ihbarı halinde beklenmesi gerekecek müddetin sonuna kadar olan zamana ait ücret esas alınır.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu E.1958/31 K.1959/26 T.24.6.1959 R.Gazete No. 10271 R.G. Tarihi: 5.8.1959
SÜRESİ BELİRSİZ HİZMET AKİTLERİNDE MAHRUM KALINAN ÜCRET
SÜRESİ BELİRSİZ BİR HİZMET AKTİNİN İŞ SAHİBİ TARAFINDAN HAKSIZ YERE FESHİ HALİNDE İŞÇİNİN MAHRUM KALDIĞI ÜCRETE KARŞILIK OLARAK BORÇLAR KANUNUNUN 96 NCI MADDESİ HÜKMÜNCE İSTEYECEĞİ TAZMİNATIN HESABINDA ANCAK; FESHİN İHBARI HALİNDE BEKLENMESİ GEREKECEK MÜDDETİN SONUNA KADAR OLAN ZAMANA AİT ÜCRET ESAS ALINIR.
Temyiz Mahkemesi Dördüncü Hukuk Dairesi Reisliğinin 30/12/1958 günlü ve 97/2073 sayılı yazısında, adı geçen dairenin 3078/4608 sayılı ve 18/7/1957 günlü ve yine 2061/1630 sayılı ve 25/3/1957 günlü kararlarında müddeti belli olmıyan hizmet akdinin iş sahibi tarafından haksız yere feshi halinde işçinin mahrum kaldığı iş paralarına (ücretlere) ait tazminatın sadece feshi ihbar müddetine ilişkin iş parası üzerinden değil, ihbar müddetini çok aşan zamanlara ait ücretler esas alınarak hükmedileceği kabul edildiği halde yine dairenin 7022/6025 sayılı ve 23/11/1956 günlü kararında müddeti belli olmıyan hizmet akdinin iş sahibi tarafından haksız yere feshi halinde işçinin mahrum kaldığı ücretlere ait tazminatın sadece feshi ihbar müddetine ilişkin iş paraları üzerinden hesaplanacağı esasının benimsendiği ve son zamanlarda incelenen bir takım dosyalarda dahi bu son kararın dayandığı esasın tatbikı üzerinde bir ekseriyet meydana geldiği bildirilerek ictihadı birleştirme yoluna gidilmesi istenmiştir. Bunun üzerine toplanan hukuk kısmı ictihadı birleştirme Umumi Heyetince daire Reisliği yazısında bildirilen kararlar arasında birbirini tutmazlık bulunduğuna ittifakla karar verildikten sonra mesele incelendi, gereği konuşuldu :
I - İşçinin fesih sebebiyle iş sahibinden tazminat istemesine esas teşkil edebilecek kanun hükümlerini göz önüne getirdiğimiz zaman, karşımızda Borçlar Kanununun 345 inci maddesi hükmiyle aynı Kanununun 325 ve 96 ncı maddesi hükümleri yer almaktadır. Borçlar Kanununun 344 ve 345 inci maddelerini metin ve matlablariyle beraber inceleyecek olursak anlarızki, işçinin 345 inci madde hükmünce iş sahibinden tazminat isteyebilmesi için iş verenin iş akdine aykırı bir harekette bulunması ve bu hareketi işçinin fesih için haklı sebep sayarak hizmet akdini feshetmiş olması şarttır. İçtihadı birleştirme konusu olan dâvalarda böyle bir durum yoktur. Bu dâvalarda iş sahibi müddeti belli olmıyan hizmet akdini ihbar mehline riayet etmeden feshetmiş veyahut her hangi bir fesih beyanında bulunmaksızın işçinin iş yerine girmesini yasak etmek gibi bir hareketle onun çalışmasına gerçekten engel olmuştur. Böyle durumlarda işçi ancak Borçlar Kanununun 325 ve 96 ncı maddelerine dayanarak tazminat isteyebilir. Halledilecek mesele; müddeti belli olmıyan hizmet akdinin ihbar müddetleri beklenmeksizin veya ihbar şartı yerine getirilmeksizin ve haksız yere iş sahibi tarafından feshi halinde işçinin uğradığı zararların kaide olarak, en önemlisi bulunan ücret alacağından mahrum ...