Kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kimselere tazminat verilmesi hakkındaki 466 sayılı kanuna göre mahkemelerce tazminata hükmolunması halinde hazineye nispi harç yükletilmesi doğru değildir.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Caza Genel Kurulu E.1974/4 K.1974/3 T.15.4.1974 R.Gazete No.14877 R.G. Tarihi: 5.5.1974
KANUN DIŞI YAKALAMALARDAKİ TAZMİNAT DAVALARINDA HARÇ
KANUN DIŞI YAKALANAN VEYA TUTUKLANAN KİMSELERE TAZMİNAT VERİLMESİ HAKKINDAKİ 466 SAYILI KANUNA GÖRE MAHKEMELERCE TAZMİNATA HÜKMOLUNMASI HALİNDE HAZİNEYE NİSPİ HARÇ YÜKLETİLMESİ DOĞRU DEĞİLDİR.
Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesine ilişkin 7/5/1964 gün ve 466 sayılı Kanuna göre mahkemelerce tazminata hükmolunması halinde Hazineye nispi harç yükletilip yükletilmiyeceği konusunda Yargıtay Beşinci ve Altıncı Ceza Daireleri kararları arasında aykırılık bulunduğundan bahisle Ardahan Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığının 1/2/1974 günlü yazısı ile Yargıtay Birinci Başkanlığına başvurulması üzerine Birinci Başkanlık Divanınca, adı geçen Dairelerle birlikte Birinci, İkinci ve Yedinci Ceza Dairelerinin kararları arasında da bu konuda içtihat uyuşmazlığı bulunduğu görülerek içtihadı birleştirme yoluna gidilmesi gerektiği, 12/3/1974 gün ve 22 sayı ile kararlaştırılmış ve iş, 15/4/1974 günü toplanan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Ceza Bölümü Genel Kurulunca incelenmiştir.
I - İçtihat aykırılığının saptanması:
Önce, anılan daire kararları arasında içtihadın birleştirilmesini gerektirir nitelikte ayrılık bulunup bulunmadığı konusu üzerinde durulmuştur.
Bir tarafta; Birinci Ceza Dairesinin 23/1/1974 gün ve 33/173 sayılı, İkinci Ceza Dairesinin 20/10/1973 gün ve 6371/8598 sayılı ve Beşinci Ceza Dairesinin 14/11/1973 gün ve 2898/2969 sayılı kararlarında, 466 sayılı Yasaya göre hükmolunan tazminatlarda Hazineye harç yükletilemiyeceği kabul edilmiştir.
Öte yandan; Altıncı Ceza Dairesinin 13/11/1973 gün ve 8620/8584 sayılı kararı ile Yedinci Ceza Dairesinin 21/9/1971 gün ve 9876/10473 sayılı kararlarında, harç alınması gerektiği görüşü benimsenmiştir.
Bu durumda, iki grupta toplanan bu kararlar arasında harç alınması konusunda ayrılık bulunduğu oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası üzerinde görüşme açılarak her iki düşünce, bütün yönler ile açıklanıp gerekli tartışmalar yapılmış ve aşağıdaki sonuca varılmıştır.
II - Değişik görüşlerin özetleri:
Birinci, İkinci ve Yedinci Ceza Dairelerinin kararlarında konuyu aydınlatıcı gerekçelere yer verilmediğinden öncelikle Beşinci ve Altıncı Ceza Dairelerinin Kararlarında ve açıklayıcı yazılarında dayanılan gerekçeler üzerinde durulmuştur. Beşinci Ceza Dairesinin görüşünde özet olarak: 466 sayılı Kanun gereğince bakılan tazminat davalarında Hazinenin taraf olarak mahkemeye çağrılmadığı, incelemenin duruşmasız olarak evrak üzerinde yapıldığı ve verilen kararların mahkemece bildirilmesi üzerine Hazinenin temyiz yoluna başvurduğu, bu tür tazminat davalarının normal dava niteliğinde olmayıp türü kendine özgü bir dava niteliğinde bulunduğu, bu konuda mahkemece verilmiş bir hüküm olmadan, Devletin istese de zararı ödeyemeyeceğine göre Hazinenin nispi harçla sorumlu tutulmasının kabul edilemiyeceği, ayrı...