Asliye hukuk mahkemelerince verilen kararların yasal süregeçtikten sonra temyiz edilmesi veya temyiz kabiliyetininbulunmaması halinde; yerel mahkemece temyiz istemininreddine karar verilmeden dosyanın yargıtay'a gönderilmesidurumunda, yargıtay'ca da inceleme yapılabilir ve hukukusulü muhakemeleri kanunu'nun 2494 sayılı kanunla değişik432/4. maddesine göre bu konuda bir karar verilmek üzeredosyanın mahalline geri çevrilmeden doğrudan doğruyayargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu E.1989/3 K.1990/4 T.1.6.1990 R.Gazete No.20574 R.G. Tarihi: 14.7.1990
YIBH'NİN ESAS 1983-9, KARAR 1984-2 S. KARARININ DEĞİŞTİRİLMESİ SÜRE GEÇTİKTEN SONRA TEMYİZ
ASLİYE HUKUK MAHKEMELERİNCE VERİLEN KARARLARIN YASAL SÜRE GEÇTİKTEN SONRA TEMYİZ EDİLMESİ VEYA TEMYİZ KABİLİYETİNİN BULUNMAMASI HALİNDE; YEREL MAHKEMECE TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE KARAR VERİLMEDEN DOSYANIN YARGITAY'A GÖNDERİLMESİ DURUMUNDA, YARGITAY'CA DA İNCELEME YAPILABİLİR VE HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU'NUN 2494 SAYILI KANUNLA DEĞİŞİK 432/4. MADDESİNE GÖRE BU KONUDA BİR KARAR VERİLMEK ÜZERE DOSYANIN MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMEDEN DOĞRUDAN DOĞRUYA YARGITAY'CA DA TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE KARAR VERİLEBİLİR.
2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 45/1. maddesine dayanarak Yargıtay Birinci Başkanı İsmet Ocakçıoğlu 6/12/1989 günlü yazı ile 1/2/1984 günlü ve Esas No: 1983/9; Karar No: 1984/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının değiştirilmesini şu gerekçelerle istemiştir:
"21 Mart 1984 gün ve 18348 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan, Esas No: 1983/9; Karar No: 1984/2 sayı ve 1/2/1984 günlü Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile (Asliye Hukuk Mahkemelerince verilen kararların yasal süre geçtikten sonra temyiz edilmesi veya temyiz kabiliyetinin bulunmaması halinde, yerel mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmeden dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi durumunda Yargıtay'ca inceleme yapılamayacağına ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 2494 sayılı Kanunla değişik 432/4. maddesi hükmü uyarınca bu konuda bir karar verilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerektiğine) karar verilmiştir. Bu kararla Yargıtay'ın aslî yetkisine dahil bulunan bir hususta karar verme yetkisi mahalli mahkemelere bırakılmış âdeta eşyanın tabiatına ters bir durum hasıl olmuştur. İçtihadı Birleştirme kararının çıkarılmasından bugüne kadar geçen zaman içerisinde Yargıtay uygulamasında gözlemlendiği gibi hâla mahalli mahkemelerce bu yolda işlem yapılmadığı sıkça olmakta Genel Kurul ve Daireler tarafından dosyalar sadece bu amaçla geri çevrilmektedir. Mahalli mahkemelere yetki tanınırken davaların sürüncemede kalmaması amacı güdülmüş olduğu halde içtihadı birleştirme kararı ile tamamen aksi yönde sonuç doğmasına yol açılmış bulunmakta bu da kuşkusuz kamu vicdanını rahatsız etmektedir. Şu hususun da özellikle belirtilmesi gerekir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesinde değişiklik yapan 2494 sayılı Kanuna ilişkin Millî Güvenlik Konseyi Adalet Komisyonunun Esas No: 1/178; Karar No: 26 sayı ve 19 Haziran 1981 günlü raporunda mahalli mahkemelere temyiz dilekçesinin reddi yetkisi tanınırken Yargıtay'ın yetkisine değinilerek aynen şöyle denilmiştir: (Temyizin kanunî süre geçtikten sonra yapılması veya temyizi kabil olmayan bir karara ilişkin olması durumunda, hükmü veren mahkeme temyiz isteminin reddine karar vermeden, temyiz incelemesi için dosyayı Yargıtay'a göndermesi halinde, Yargıtay'ın da temyiz isteminin reddine karar vereceği tabii görüld...