E. 1947/20 K. 1949/2

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu E.1947/20 K.1949/2 T.12.1.1949 MÜTECAVİZ SARHOŞLUK

MÜTECAVİZ SARHOŞ HAKKINDA CEZA KANUNUNUN 572 NCİ MADDESİ GEREĞİNCE CEZA UYGULANIR.

Sarhoşlukta başkasına tecavüzün müstakil suç teşkil etmesi halinde dahi Ceza Kanununun 572 nci maddesinin uygulanması suretiyle mevsuf sarhoşluktan ceza verilmesi gerektiği Ceza Genel Kurulunun mukarrer içtihadı cümlesinden iken ahiren bu içtihat hilâfına karar verildiğinden bahsile ihtilafın içtihatları birleştirme yoliyle halli Yargıtay Dördüncü Ceza Dairesi Başkanlığının 30/9/1947 tarih ve 506 sayılı yazısiyle istenilmesine mebni toplanan Tevhidi İçtihat Genel Kurulunda keyfiyet incelenerek; sonuçta:

Yapılan tartışmada her ne kadar sarhoş olup da başkasına tecavüz ve umumun istirahatini selbedenlerin hareketi Ceza Kanununun 572 nci maddesi gereğince mevsuf sarhoşluk suçunu teşkil ettiğinden bu gibi sarhoşların fiili hakkında sözü geçen maddenin tatbikı ile ceza tâyini icabederse de, tecavüzün müstakil bir suç teşkil etmesi halinde bu hareketten dolayı ayrıca ceza tâyini lâzım geldiğinden tecavüzün başkaca müşeddit vasıf olarak nazara alınması hukuk esaslarına uymıyacağı ve binaenaleyh bu gibilere mevsuf sarhoşluk cezası değil, âdi sarhoşluk cezası hükmedilmesi gerektiği ileri sürülmüş ve bu hususta Ceza Kanununun 78 inci maddesine istinat olunmuş ise de, aşağıda yazılı sebeplerle bu düşüncede isabet görülmemiştir.

Şöyle ki: Ceza Kanununun 572 nci maddesinde suç teşkil eden ve etmiyen tecavüz diye bir tefrik ve tasnif yapılmamış ve ancak mütecaviz sarhoşluk hali ile âdi sarhoşluk hali birbirinden ayırdedilmek istenilmiştir. Yani kanun vâzıı, tecavüzden bahsederken tecavüzlerin taallûk edebilecekleri fiil ve hareketleri teşdit unsuru ittihaz etmeği düşünmemiş ve yalnız tecavüzle terafuk eden bir sarhoşluğun mevsuf sarhoşluk sayılacağını göstermek istemiştir. Bu itibarla 572 nci madde ile mütecaviz sarhoşluğa ceza verilmesi, tecavüzün taallûk ettiği fiilden dolayı ceza tâyinine mâni değildir. Esasen tecavüzlerin taallûk ettiği fiil ve hareketler kanunen cürüm vasfını haiz olduklarından bunların kabahat derecesinde olan sarhoşluğa teşdit unsuru ittihaz edilmiş olmaları bir ihtimal olarak dahi vârit değildir. Bundan dolayı da hâdisede Ceza Kanununun 78 inci maddesinin tatbik kabiliyeti yoktur.

Diğer taraftan tecavüz teşkil eden fiil ve hareketler ekseriyetle dövmek ve sövmek ve izrar etmek gibi takibi şikâyete veya şahsi dâvaya bağlı maddelere teferru eder. Muhalif mütalâanın kabulü halinde bu suçlardan dolayı dâva açılıp açılmadığının ve açılmış ise feragat edilip edilmediğinin ve ceza hükmolunup olunmadığının araştırılması lâzım gelir ve tecavüz sonunda beliren hale, ceza hükmedilmiş veya feragat sebebiyle düşme kararı verilmiş olup olmamasına göre sarhoşluk suçunun vasfı değişebilir. Yani muhtelif takibat safhalarında dâvacının şikâyet ve feragat hususundaki şahsi istekleriyle suç, mevsuf iken âdi ve âdi olarak takibedilmekte iken feragat sebebiyle mefsu...