Hususi ve istisnai tahkik ve muhakeme merciine tabi olanlar tarafından kendilerine vaki isnat sebebiyle açılmış hakaret davalarında sanık olanların,isnat eyledikleri hakareti mutazammın fiil ve hareketleri ispat iddiasının aynı mahkemede kabul ve tetkik, mümkün değildir.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu E.1948/24 K.1949/3 T.16.3.1949 HAKARET DAVALARINDA İSPAT
HUSUSİ VE İSTİSNAİ TAHKİK VE MUHAKEME MERCİİNE TABİ OLANLAR TARAFINDAN KENDİLERİNE VAKİ İSNAT SEBEBİYLE AÇILMIŞ HAKARET DAVALARINDA SANIK OLANLARIN,İSNAT EYLEDİKLERİ HAKARETİ MUTAZAMMIN FİİL VE HAREKETLERİ İSPAT İDDİASININ AYNI MAHKEMEDE KABUL VE TETKİK, MÜMKÜN DEĞİLDİR.
Türk Ceza Kanununun 480 ve 481 inci maddelerinin hâdiselere tatbikında iki türlü görüşün meydana çıktığı anlaşıldığı için bunların birleştirilmeleri zımnında keyfiyet Genel Heyete tevdi edilmiştir.
Birbirine uymıyan bu kararlardan ilki, bazı yargıçlar hakkında neşren vâkı suç isnadından dolayı açılmış bulunan dâvalarda hakaret suçlusunun, isnat eylediği maddenin ispatı hakkında ileri sürdüğü ispat kaziyesi, yargıcan, Hâkimler Kanunu hükümlerine göre evvel emirde Adalet Bakanlığınca hakkında yaptırılacak tahkikat sonunda mahkemeye sevkını gerektirecek kanunsuz bir hareketinin ve suç mahiyetini iktisap eden fiilinin mevcudiyeti halinde verilecek izne bağlı olması sebebiyle kendisini bu haktan ve teminattan mahrum bırakmağa imkân olamıyacağı için kabule değer mahiyette görülemiyerek reddedilmesi şeklinde mütezahir idi ki: Bu içtihat ve noktai nazar, hiç bir ârızaya uğramaksızın muhalif içtihadın ortaya çıkmasına kadar istikrar bulmuş ve devam etmiştir.
İkinci içtihat; bir bakan hakkında vâkı neşren hakaret suçunun yapılan yargılaması sırasında iddia edilen ispat hususunun kabulüne mütaallik Asliye mahkemesi kararının temyizen müstekar içtihada dayanılarak bozulması üzerine ısraren verilen kararın kabulüne mütedair bir çoğunluğun ortaya çıkması suretiyle belirmiştir.
Bu iki kararın dayandığı gerekçeler ve kanun hükümlerinin yapılan uzun tartışmalarında bilhassa mevzua temas eden 480 ve 481 inci maddeler ve bunlara ilişkin 266, 267, 268 ve 279 uncu maddeler üzerinde durulmuştur.
Ceza Kanununun 480 inci maddesi; her kim toplu veya dağınık bir kaç kişi ile ihtilât ederek diğer bir kimse aleyhine halkın hakaret ve husumetine maruz kılacak veya namus ve haysiyetine dokunacak maddei mahsusa tâyiniyle vâkı bir fiilin isnadıni tecziye etmektedir. Madde; ihtiva eylediği kayıtlar itibariyle isnadın, tecavüz olunan kimsenin gıyabında vâkı olmasını istihdaf ediyor. Maddei mahsusa tâyin ve tasrihi suretiyle vâkı hakaretler için, başka maddelerde hükümler sevkedilmediğinden bu maddenin umumi bir mahiyet taşıdığını kabul etmek zarureti vardır. Buna göre gerek fert ve gerek memur veya her hangi bir vazife ve makam sahibi hakkında maddede yazılı şekilde yapılacak isnattan dolayı ancak bu maddedeki cezanın tatbikı iktiza etmekte ve memur hakkında vâkı olduğu takdirde 273 üncü madde ile cezanın artırılması icabeylemektedir.
480 nci maddeyi takip eden 481 inci maddenin daha ziyade usuli bazı hükümleri ihtiva eylediği görülüyor. Gerçekten bu maddenin ilk fıkrası genel bir prensipten bahsetmektedir. (480 inci maddede beyan olunan cürmün faili, beraet etmek için isnadettiği fiilin sı...