Medeni kanunun 132 nci maddesine tevfikan açılacak boşanma davalarında yapılması icabeden ihtar mustakil kazai bir neticesi olmayan hakimlikçe yapılmış bir muameleden ibaret bulunup nihai karar niteliğinde olmayıp; aleyhine temyiz yoluna gidilemez.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu E.1956/10 K.1957/1 T.27.3.1957 R.Gazete No. 9641 R.G. Tarihi: 24.6.1957
BOŞANMA DAVALARINDA İHTAR
MEDENİ KANUNUN 132 NCİ MADDESİNE TEVFİKAN AÇILACAK BOŞANMA DAVALARINDA YAPILMASI İCABEDEN İHTAR MUSTAKİL KAZAİ BİR NETİCESİ OLMAYAN HAKİMLİKÇE YAPILMIŞ BİR MUAMELEDEN İBARET BULUNUP NİHAİ KARAR NİTELİĞİNDE OLMAYIP; ALEYHİNE TEMYİZ YOLUNA GİDİLEMEZ.
Medeni Kanunun 132 nci maddesine tevfikan açılacak boşanma dâvalarında yapılması icabeden ihtarın boşanma dâvasından ayrı ve müstakil bir dâva olarak mahkemece rüyet ve şartlarının tahakkuk ettiği anlaşıldığı takdirde ihtara dair nihai mahiyette bir hüküm tesisi iktiza eylediği ve bu hükmün katiyet kesbeylemesinden sonra ancak boşanma dâvasının açılması mümkün olduğu yolundaki eski ictihada muhalif olarak ihtarı yapacak olan hâkimin 132 nci maddede zikrolunan diğer şartların mevcudiyetini ayrıca aramadan ihtar talebini isafa mecbur olduğu ve ancak esas boşanma dâvasında bahsi geçen maddedeki bütün şartların tahakkuk edip etmediğinin tetkiki lâzımgeldiği hususunda dairede yeni bir içtihat hâsıl olduğundan bahisle İkinci Hukuk Dairesi Riyasetinden işin Tevhidi İçtihat Heyetince halli 4/4/1956 tarihli tezkere ile talebedilmesi üzerine Tevhidi İçtihat Hukuk Kısmı Umumi Heyetinde İkinci Hukuk Dairesinin üç ilâmı ile bu husustaki mütalâa tetkik olundu.
Münhasıran İkinci Hukuk Dairesinin kararlarına dayanılarak ihtilâfın Tevhidi İçtihat yoliyle hallinin talebolunduğu ve çok zaman evvel buna dair evrakın teksir edilerek heyet âzalarına tevzi edildiği ve bundan sonra da bu mevzuda ayrıca hukuk umumi heyeti kararı da bulunduğundan bahisle Baş Riyasete bir karar sureti de tevdi edilmemiş olduğu anlaşıldığından işin Tevhidi İçtihat Hukuk Kısmı Umumi Heyetinde görüşülmesi muvafık olduğuna ekseriyetle karar verildikten sonra ihtilâfın esasının tetkikına geçildi :
Medeni Kanunun 132 nci maddesine tevfikan evlenmenin kendisine tahmil ettiği vazifeleri ifa etmemek maksadiyle diğerini terkettiği veya mühik bir sebep olmaksızın evine dönmediği iddia edilen eşe karşı yapılacak ihtar müstakil kazai neticesi olmıyan ve boşanma dâvasına tekaddümeden hâkim delâletiyle yaptırılması iktiza eden bir muameleden ibarettir. Terkin, netayici mühim telâkki edilerek akıbetinin hâkim marifetiyle bir kere ihtarından sonra bu ihtarın akim kalması halinde ancak 132 nci maddeye dayanılarak boşanma dâvasının açılacağı esası kanunen kabul edilmiştir. Bahis mevzuu maddenin diğer şartları gibi ihtar da boşanma dâvasının kabulü için mevcudiyeti elzem olan şartlardan biridir. İhtar talebinin isafı hâkimlikce mecburidir. İhtar icrası talebi hâkime işin esasını tetkika salâhiyet vermez. İhtarı yapan hâkimin ihtarnameye eşin gideceği yerin mufassal adresini ve terkin mahiyetine göre icabederse ve ihtarı yaptıran talebetmişse o yere gitmek için eşin emrine âmade kılınan para miktarını ve bir ay zarfında gidilmesi lüzumunu ve gidilmemesi halinde de bunun müncer olacağı neticeyi dercetmekle ik...