Devlet ormanlarından izinsiz ağaç kesme suçlarındaki müruruzaman azami yarısı kadar uzatılabilir.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu E.1939/29 K.1939/44 T.9.3.1939 DEVLET ORMANLARINDAN İZİNSİZ AĞAÇ KESME
DEVLET ORMANLARINDAN İZİNSİZ AĞAÇ KESME SUÇLARINDAKİ MÜRURUZAMAN AZAMİ YARISI KADAR UZATILABİLİR.
1/5/1937 tarihinde Devlet ormanlarından izinsiz ağaç kesen maznunun beraetine dair Uşak Sulh Ceza Hâkimliğinden verilen 9/3/1938 tarihli hüküm Ceza Umum Heyetince itirazen tetkik ol icra edildiği 7/11/1938 tarihi arasında yeni Orman Kanununuunarak suçun işlendiği tarih ile Umum Ceza Heyetince temyiz tetkikatınınn 132 ve Türk Ceza Kanununun 104 üncü maddeleri mucibince suçun ikaı tarihinden temyizen tetkik edileceği bugünkü tarihe kadar bir buçuk sene geçmek suretiyle müruruzaman hasıl olduğundan tetkikat icrasına mahal olmadığına karar verilmiş iken mümasil bir hâdisenin müzakeresi yukarda gösterilen karara muhalif olarak hüküm tarihinden itibaren yeniden tam müruruzaman müddetinin nazara alınması hususunda yeni bir ekseriyet tahassül ettiğinden keyfiyet Tevhidi İçtihat Heyeti Umumiyesinde müzakere edilerek :
Neticede : 765 numaralı kanunun 105 inci maddesinin takibat ile kesilen müruruzamanları kesilmemiş müruruzamanlardan daha aşağı indirmesi tatbikatta âmme haklarını ihlale sebep olduğundan bu maddede lehçesini maksud olan manayı daha iyi ifade eder bir hale ifrağ etmek isteyen 8/6/1933 tarih ve 2275 numaralı kanun müddette vâkı bu hatayı tashih ederken aynen muhafaza eylediği 104 üncü maddede müruruzamanı kesen sebepleri mutlak olarak vecahi veya gıyabi hükümlerin tefhimi; maznunun firarı sebebile neticesiz kalan tevkif müzekkereleri; ve maznuna kanun dairesinde tebliğ olunan her türlü tahkikat muamelesinden ibaret olmak üzere tahdid ve bu halde müruruzamanın ertesi günü başlıyacağını tasrih eylemiş olduğuna göre yeniden başlayacak olan bu müddetin tam bir müruruzaman olması muktazi ve müruruzamanı uzatmak hususunda bu sebepler arasına kanunî hiç bir fark konmadığından husule getirecekleri neticeler itibariyle bu muhtelif kesme sebeplerinin de bir tefavüt arzetmiyeceği bedihi olmakla beraber bu yolda her kesilişten sonra yeni bir müruruzaman başlamak buna mütaallik müddetin tamamen geçmesine ve müruruzamanın tahassülüne ebediyen mani olacağı ve halbuki cezalandırmak içtimaî iradeye muhalefetin muahezesi demek olup bu ise camiiyet üzerinde cürmün husule getirdiği teessürün devam ve bekasına mevkuf bulunduğundan ve bu teessür ile o muaheze arasında geçecek her gün içtimaî teessürün zeval ve intifasına badî olarak nihayet cürmi vâkıa basit bir hatıra olmaktan başka bir mahiyet iktisap edemiyeceğinden bunun bir âzami ile takyidi zımnında ileri sürülen ilmî akıdeyi bütün medeni kanunlar gibi bizim Ceza Kanunumuz da 8/6/1933 tarih ve 2275 numaralı kanun ile vâki tadilinde hukuku âmme dâvasını kesen sebeplerin 102 nci maddede ayrı ayrı tâyin edilmiş olan müruruzaman müddetlerini yarısının ilâvesile baliğ olacağı müddetten ziyade uzatmıyacağını kabul eylemiş ve bu hükmü tazammun eden metindeki "Müruruzamını kesen sebepler" tabiri mu...