Bu çalışmada, kredi temin etmek maksadıyla gerçek bir mal veya hizmet ticaretine dayanmaksızın düzenlenen ticari belgelerin vergisel ve cezai niteliği incelenmektedir. Özellikle aynı gerçek kişi tarafından kontrol edilen şirketler arasında gerçekleştirilen fatura, çek ve faktöring işlemleri üzerinden kurgulanan muvazaalı yapıların, Vergi Usul Kanunu ve Türk Ceza Kanunu açısından doğurduğu sonuçlar ele alınmaktadır. Çalışmada sahte belge kavramı, gerçek mahiyet ilkesi ve finansman temini amacıyla oluşturulan ticari görünümlü işlemlerin hukuki değerlendirmesi yapılmakta; vergisel yük doğmaması veya belgelerin sonradan iptal edilmesinin tarhiyat ve cezai sorumluluğa etkisi çerçevesinde değerlendirilmektedir.
Bu karar için tam metin henüz yüklenmemiş.