Mesafeli sözleşmeler kısaca, tüketicinin satıcı ya da sağlayıcı ile aynı fiziki ortamda bir araya gelmeden ve sözleşmenin kurulmasının uzaktan iletişim aracılığı ile gerçekleştirildiği, mal ve hizmetlerin uzaktan pazarlanmasına ve satışının yapılmasına ilişkin olarak oluşturulan ve bir sistem kapsamında akdedilen sözleşmelerdir. Günümüzde teknolojinin gelişmesiyle birlikte birden fazla işlemin bir anda uzaktan yapılabilmesi imkânı bulunmaktadır. Mesafeli sözleşmeler de bu imkânın bir parçası olmaktadır. Günlük hayatın her alnında taraflar arasında akdedilen satış sözleşmesi, mesafeli sözleşmeler açısından da mesafeli satış sözleşmesi olarak akdedilmektedir. Mesafeli satış sözleşmesinde de klasik sözleşmelerde olduğu gibi satıcının mülkiyeti alıcıya(tüketiciye) teslim etme borcu altında olduğu, tüketicinin de bu teslim borcuna karşılık bir bedel ödemekle yükümlü olduğu sözleşmelerdir. Fakat mesafeli satış sözleşmesi ile klasik satış sözleşme arasında sözleşme sırasındaki ortam ve kullanılan araçlar bakımından farklılıklar bulunmaktadır. Ayrıca tarafların fiziki ortamda bir araya gelmediği, mal ya da hizmetlerin uzaktan pazarlanması maksadıyla oluşturulmuş bir sistem çerçevesinde tüketicinin, akdedilecek mesafeli satış sözleşmesi kapsamında satım konusu mala ilişkin olarak yeterince bilgi sahibi olmaması her zaman bir risk konusu olabilmektir. Bu sebeple tüketicinin korunması, hem 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hem de Mesafeli sözleşmeler yönetmeliğinde düzenlenmiş olan maddelerinin içerdiği hükümler ile biçimlendirilmiştir. Dolayısıyla mesafeli sözleşmelerde tüketicinin korunması iki önemli unsur olan sözleşme kurulmadan önce tüketicinin bilgilendirmesini ifade eden ön bilgilendirme yükümlülüğü ve tüketicinin korunmasını sağlayan cayma hakkı ile sağlanmaktadır.
Bu karar için tam metin henüz yüklenmemiş.