İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla, HMK 353. ve 356. maddeleri gereğince dosya içeriğine göre duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu; G E R E Ğ İ D Ü Ş Ü N Ü L D Ü: DAVA:Yargılanmanın yenilenmesi talebinde bulunan ... vekili dava dilekçesinde; davacılar ... ve ...'ın davalı müvekkiline karşı vermiş oldukları senedin teminat senedi olduğunu ancak alacaklı tarafından verilen "Sözleşme" isimli belgenin, kendilerine sorumluluk yükleyen maddelerinin kendi kabullerinde olmadığı için bağlamayacağını (işletilecek faizin türü, faizin başlangıç tarihi gibi), tarafların tacir olmadıklarını, taraflarca birleşik faiz ve vade anlaşması yapıldığına dair bir anlaşma olmadığını belirterek menfi tespit davası açtıklarını, davada davalı müvekkilinin ise, davacıların altın ve döviz işi ile uğraştıklarını, tacir...
T.C. İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A İ S T İ N A F K A R A R I DOSYA NO: 2019/1554 Esas KARAR NO: 2021/1787 Karar İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ: İSTANBUL ANADOLU 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ: 12/09/2018 NUMARASI: 2017/1042 E. - 2018/681 K. DAVANIN KONUSU: Menfi Tespit KARAR TARİHİ: 21/10/2021 İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla, HMK 353. ve 356. maddeleri gereğince dosya içeriğine göre duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu; G E R E Ğ İ D Ü Ş Ü N Ü L D Ü: DAVA:Yargılanmanın yenilenmesi talebinde bulunan ... vekili dava dilekçesinde; davacılar ... ve ...'ın davalı müvekkiline karşı vermiş oldukları senedin teminat senedi olduğunu ancak alacaklı tarafından verilen "Sözleşme" isimli belgenin, kendilerine sorumluluk yükleyen maddelerinin kendi kabullerinde olmadığı için bağlamayacağını (işletilecek faizin türü, faizin başlangıç tarihi gibi), tarafların tacir olmadıklarını, taraflarca birleşik faiz ve vade anlaşması yapıldığına dair bir anlaşma olmadığını belirterek menfi tespit davası açtıklarını, davada davalı müvekkilinin ise, davacıların altın ve döviz işi ile uğraştıklarını, tacir olduklarını, ödünç verme işinin ticari iş merkezinin yapılması ve döviz bürolarında kullanılmak üzere alındığını , para verme ilişkisinin karz olduğunu ve "Sözleşme" isimli belgenin her iki tarafa sorumluluk yüklediğini ve "Bileşik faiz ve faizin başlangıç tarihini" belirlemek amacıyla düzenlendiğini, yasal sürede itiraz edilmediğini, bu nedenle ana borca bileşik faiz işletildiğini, mahkemenin kambiyo senedinin anlaşmaya aykırı doldurulduğu, Sözleşmedir isimli belgenin her iki tarafı da bağladığı, davalının ticari karz iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle; davanın kabulüne, kötüniyet tazminatının reddine karar verdiğini, kararın temyiz edilmesi nedeniyle, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin karara, davacılara kötüniyet tazminatı ödenmesi gerektiği, %40 rakamlarını yazarak, düzelterek onama kararı verdiğini, Sözleşmedir isimli belgede "Bileşik faiz"in şart kılındığını, davacıların ise dilekçelerinde ödünç alınan paranın özel ihtiyaçlarında kullanıldığını ve faiz miktarının taraflarca kararlaştırılmadığını, tarafların tacir olmadığını ileri sürdüğünü, mahkemenin ispat yükü davacıda olmasına rağmen müvekkilinin ticari karz ve bileşik faiz konusunu ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verdiğini, HMK 375/1-ç gereğince "dava devam ederken elde edilemeyen, daha sonra elde edilen belgeler bulunduğunu, davacılar vekili tarafından Anadolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/558 Esas sayılı dosyasına ibraz edilen dilekçede; "davalıların davacıdan alınan borcun bileşik faiziyle ödeneceği konusunda bir ihtilaf yoktur" dediğini, önceki dilekçelerinde HMK 29. Maddeyi ihlal ederek, doğruyu söylemediklerini, bu yüzden müvekkilinin alacağına bileşik faiz uygulanmadığını ve müvekkili aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedildiğini, ...