Covid-19 Pandemisi döneminde uzaktan çalışmanın artışı sonucu yaygınlaşan en önemli sorunlardan birini "mesai" kavramının sınırlarının tanımlanması oluşturur. Uzaktan çalışan işçilerin mesailerinin net olarak belirlenmesini sağlayacak hukuki çerçevenin eksik oluşu, uygulamada işçilerin uzaktan çalışma dönemlerinde sürekli olarak çalışma rejimine tabi tutulmaları gibi sorunlar ortaya çıkarmaya başlamış ve işçilerin üzerindeki psikolojik ve fiziki iş yükünün aşırı artışını doğurmuş, bu sorunlar ise küresel ölçekte yoğun bir şekilde görünür olmuştur. Bu güncel sorunu çözümü amacıyla kıta Avrupası kaynaklı bazı girişimler doktrine "uzaktan çalışan işçinin işverenle irtibatı kesme hakkı"nı sokmuş, yakında dönemde konuyu gündemine alan Avrupa Parlamentosu bu hakkın AB çapında temel bir işçi hakkı olarak tanınması için girişimlerde bulunmuş bulunmaktadır. İrtibatı kesme hakkı, işçinin uzaktan çalıştığı süredeki yükümlülüklerinin ve mesaisinin tam olarak belirlenmesi gerektiğini ifade etmekte ve çalışanların çalışma saatleri dışında telefon görüşmeleri, e-postalar ve diğer dijital iletişimler yoluyla dahi olsa işveren ve işle ilgili görevlerde bulunmaktan kaçınmalarına olanak tanıyan temel bir hakkın tanımlanmasını savunmaktadır. Bu makalede "uzaktan çalışmada işçinin irtibatı kesme hakkı" üzerine tartışmalar ele alınmış ve iş hukukunun Covid-19 Pandemisi ile görülen dijital çağın dönüşümlerine göre güncellenmesi ihtiyacı irdelenmiştir.
Bu karar için tam metin henüz yüklenmemiş.