Türkiye'de yerleşmiş olmayan gerçek kişiler, dar mükellef olarak tanımlanmakta ve bunların sadece Türkiye'de elde ettikleri kazanç ve iratlar vergiye tabi olmaktadır. Bu anlamda dar mükelleften kasıt, ikametgâhı Türkiye'de bulunmayanlar veya bir takvim yılı içinde devamlı olarak Türkiye'de altı aydan fazla oturmayanlardır. Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 73. maddesinde herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, malî gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır hükmüne yer verilmiş Anayasanın bu hükmünde çıkaran temel ilkeler; genellik ve eşitlik ilkesi, mali güce göre vergileme ve de yasallık ilkesidir. Ancak Anayasa ile belirtilen çerçeve çifte vergilendirme hükümleri saklı kalmak şartıyla devlet otoritesinin hüküm sürdüğü sınırlar ve kişiler üzerinde ancak mümkün olmaktadır. Genel çerçeve Anayasa ile belirlenmiş olup, Türkiye'de yerleşmiş olmayan gerçek kişilerin yalnız Türkiye'de elde ettikleri kazanç ve iratlar yönünde devlet otoritesi hakim olduğundan bu kişilerin vergilendirilmesi ve beyanı açısından Türkiye'de yerleşik kişilerden bazı farklılıklar içermektedir. Bu makalemizde dar mükellef olarak tarif ettiğimiz bu kişilerin muhatap olacağı gelirler ve bu gelirlerin vergilendirilmesi ve beyanı üzerinde durulacaktır.
Bu karar için tam metin henüz yüklenmemiş.