Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın "C. Yabancı ülkelerde çalışan Türk Vatandaşları" başlıklı 62’nci maddesiyle; yabancı ülkelerde çalışan Türk vatandaşlarının aile birliğinin, çocuklarının eğitiminin, kültürel ihtiyaçlarının ve sosyal güvenliklerinin sağlanması, anavatanla bağlarının korunması ve yurda dönüşlerinde yardımcı olunması için gereken tedbirleri alma görevi devlete verilmiştir. Türk vatandaşlarının yurt dışında geçen belirli sürelerinin borçlandırılarak ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatı kapsamında malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kollarında geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla bugüne kadar iki borçlanma kanunu yürürlüğe girmiştir. Gurbetçilerin yurt dışında geçen sigortalılık süreleri ile ev kadını olarak geçen sürelerin borçlandırılmasına yönelik işlemler, 3201 sayılı Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun hükümlerine göre yürütülmektedir. 5510 sayılı Kanun’a eklenen geçici 95’inci madde ile ilgili kanunların kademeli emeklilik yaşını düzenleyen geçici maddelerindeki yaş şartı kaldırılmıştır. Bu düzenleme ile birlikte sigortalılığı 8/9/1999 (dâhil) tarihinden önce başlayanlara; 3/3/2023 (dahil) tarihinden sonra yazılı istekte bulunmaları hâlinde, hizmet akdine tâbi çalışanlar için 20/25 yıl sigortalılık süresi ve işe giriş tarihlerine göre kademelendirilmiş prim ödeme gün sayılarını, Bağ-Kur sigortalısı veya Emekli Sandığı iştirakçisi olanlar için de 20/25 fiili hizmet yılını tamamlamaları halinde yaş şartı olmaksızın yaşlılık aylığı bağlanabilecektir. Bu yazıda, yurtdışında çalışan ve çalışma sürelerini 3201 sayılı Kanun’a göre borçlanmış olanların 8/9/1999 tarihinden önce yurt dışında çalışmaya başladıkları tarih esas alınarak EYT’li olup olamayacakları tartışılacaktır.
Bu karar için tam metin henüz yüklenmemiş.