Gelir Vergisi Kanunu'nun 40/2'nci maddesinde hizmetli ve işçi ayırımı yapılmaksızın tüm personelin tedavi ve ilâç giderlerinin, ticarî kazançtan indirilebilecek bir gider olduğu belirtilmiş ve bunun için herhangi bir şart ve sınır öngörülmemiştir. Böyle olduğu içindir ki, personel için yapılan ilâç ve tedavi giderlerinin, tedavi ister işyerinde, ister evinde ve ister resmî veya özel sağlık kuruluşlarında, ister yurtiçinde veya yurtdışında yapılmış olsun, tutar itibariyle bir sınırlama da söz konusu olmaksızın gider yazılması mümkündür. Personelin SGK hastanelerinde parasız olarak tedavi edilmesi ve ilâçlarının bedelsiz olarak veya cüzi bedelle alınması imkânının mevcut olması özel tedavi ve ilâç giderlerinin gider olarak kabul edilmemesini gerektiren bir neden değildir. Nihayet, tedavi ve ilâç giderlerinin işveren yerine personel adına düzenlenen faturalarla tevsik edilip işverene devir veya ciro edilmesi de, vergilemede işlemlerin gerçek niteliğinin esas olması sebebiyle, bunların gider yazılmasına engel teşkil etmemesi gerekir.
Bu karar için tam metin henüz yüklenmemiş.