Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü; 1500 sayılı ek ilamın 1. maddesi ile Belediye Gelirleri Kanunu gereğince alınması gereken eğlence vergilerinin alınmaması nedeniyle 62.050,00 TL’ye tazmin hükmü verilmiştir. Dilekçi dilekçesinde özetle; kamu zararı ile ilgili olarak 17 işletmeye gerekli tahakkukların yapıldığını ve kamu zararının tahsili için gerekli işlemlerin başlatıldığını, tahakkuk fişlerinin dilekçe ekinde sunulduğunu, Ancak konu ile ilgili Danıştay Vergi Dava Daireleri Genel Kurulu'nun 22/04/1994 tarih ve E: 1993/110, K: 1994/189 sayılı kararında; “2464 sayılı Kanun’un 20'nci maddesinin 3'üncü bendi uyarınca biletle girilmesi zorunlu olmayan bar, pavyon, gazino, gece kulübü, taverna, dansing, diskotek, kabare gibi eğlence yerlerinden eğlence vergisi alınması gerektiği, anılan madde hükmünde biletle girilmesi zorunlu olmayan eğlence...
TEMYİZ KURULU KARARI Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü; 1500 sayılı ek ilamın 1. maddesi ile Belediye Gelirleri Kanunu gereğince alınması gereken eğlence vergilerinin alınmaması nedeniyle 62.050,00 TL’ye tazmin hükmü verilmiştir. Dilekçi dilekçesinde özetle; kamu zararı ile ilgili olarak 17 işletmeye gerekli tahakkukların yapıldığını ve kamu zararının tahsili için gerekli işlemlerin başlatıldığını, tahakkuk fişlerinin dilekçe ekinde sunulduğunu, Ancak konu ile ilgili Danıştay Vergi Dava Daireleri Genel Kurulu'nun 22/04/1994 tarih ve E: 1993/110, K: 1994/189 sayılı kararında; “2464 sayılı Kanun’un 20'nci maddesinin 3'üncü bendi uyarınca biletle girilmesi zorunlu olmayan bar, pavyon, gazino, gece kulübü, taverna, dansing, diskotek, kabare gibi eğlence yerlerinden eğlence vergisi alınması gerektiği, anılan madde hükmünde biletle girilmesi zorunlu olmayan eğlence yerlerinin sınırlı olarak sayılmayıp, belirtilenler dışındaki bazı işletmelerin de bu vergiye tabi tutulmasının mümkün olduğu, ancak vergiye tabi tutulacak işletmelerin sayılan işletmelerle aynı amaca ve benzer niteliklere sahip olmaları gerekeceği, maddede sayılan işyerlerinde içki içilmesi değil, eğlence unsurunun ağır bastığı ve müzik eşliğinde veya müzik olmadan yapılan bazı faaliyetlerle veya bazı gösterilerin izlenmesiyle eğlenildiğinden birahanelerin bu işletmelerle aynı özellikleri taşımadığı ve dolayısıyla söz konusu madde uyarınca eğlence vergisine tabi tutulmaması gerektiği”nin ifade edildiğini, 2009 yılı hesaplarının denetimi sırasında içkili restoranlar ile ilgili detaylı inceleme yapılmadan sadece iş yeri açılış ruhsatlarına bakılarak eğlence vergisine tabi oldukları kararına varıldığını, ancak anılan Danıştay Vergi Dava Daireleri Genel Kurulu kararında, "eğlence unsurunun ağır bastığı ve müzik eşliğinde veya müzik olmadan yapılan bazı faaliyetlerle veya bazı gösterilerin izlenmesiyle eğlenildiğinden" eğlence vergisine tabi olacağının belirtildiğini, İçkili restoranlarda "eğlence unsurunun ağır bastığı ve müzik eşliğinde veya müzik olmadan yapılan bazı faaliyetlerle veya bazı gösterilerin izlenmesiyle eğlenildiği", dolayısıyla eğlence vergisinin doğduğu, denetçi tarafından somut olarak tespit edilmeden, evrak üzerinden sadece ruhsatlarında yazan niteliğe bakılarak eğlence vergisine tâbi oldukları kararına varılarak kamu zararı tahakkuk ettirildiğini, Yukarıda yer alan Danıştay Vergi Dava Daireleri Genel Kurul kararında da belirtildiği üzere, birahaneler ve içkili restoranların "baştan ve tanım icabı" eğlence vergisine tâbi olmadığını, bunların ancak ve ancak 2464 sayılı Kanunun 20'nci maddesinin 3'üncü bendinde belirtilen eğlence işletmesi mahiyetine sahip olduklarının "somut ve münferit olarak tespiti halinde" eğlence vergisine tâbi olacaklarını, Denetçi'nin eğlence vergisi alınmasını talep ettiği işletmelerin büyük bir kısmının "eğlence vasfı olmayan" sıradan lokantalar olduğunu belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını istemiştir. Sayışt...