Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Sayıştay/E. 40168 · K. 38016
SayıştayTemyiz Kurulu Daire 1

Temyiz Kurulu Daire 1 38016/40168 T: 24-03-2015

E. 40168K. 3801624 Mart 2015
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Dosyada mevcut belgeler okunup incelendikten sonra gereği görüşüldü: 1- 1201 sayılı ilamın 1 inci maddesiyle; 2005 ile 2009 yıllarında Eğlence Vergisine tabi bazı mükelleflerden, vergi tahsilat işleminin yapılmadığı gerekçesiyle 64,960 TL.’ye tazmin hükmü verilmiştir. Dilekçi dilekçesinde özetle: 1. Maddenin temyiz nedenleri: 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Eğlence Vergisinin konusuna ilişkin 17.maddesinde, Yasanın 21.maddesinde belirtilen eğlence işletmelerinin Eğlence Vergisine tabi olduğu hükme bağlanmıştır. Danıştay yerleşik kararlarında birahanelerin ; "Anılan bentte biletle girilmesi zorunlu olmayan eğlence yerleri sınırlı olarak sayılmadığından, fıkrada belirtilenler dışındaki bazı işletmelerin bu vergiye tabi tutulması mümkün ise de, vergiye tabi tutulacak işletmelerin sayılan işletmelerle aynı amaca ve benzer niteliklere sahip olmaları gereklidir. Bu işlerlerinde içki...

Karar Metni

Dosyada mevcut belgeler okunup incelendikten sonra gereği görüşüldü: 1- 1201 sayılı ilamın 1 inci maddesiyle; 2005 ile 2009 yıllarında Eğlence Vergisine tabi bazı mükelleflerden, vergi tahsilat işleminin yapılmadığı gerekçesiyle 64,960 TL.’ye tazmin hükmü verilmiştir. Dilekçi dilekçesinde özetle: 1. Maddenin temyiz nedenleri: 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Eğlence Vergisinin konusuna ilişkin 17.maddesinde, Yasanın 21.maddesinde belirtilen eğlence işletmelerinin Eğlence Vergisine tabi olduğu hükme bağlanmıştır. Danıştay yerleşik kararlarında birahanelerin ; "Anılan bentte biletle girilmesi zorunlu olmayan eğlence yerleri sınırlı olarak sayılmadığından, fıkrada belirtilenler dışındaki bazı işletmelerin bu vergiye tabi tutulması mümkün ise de, vergiye tabi tutulacak işletmelerin sayılan işletmelerle aynı amaca ve benzer niteliklere sahip olmaları gereklidir. Bu işlerlerinde içki içilmesi değil, eğlence unsuru ağır bastığı ve müzik eşliğinde veya müzik olmadan yapılan bazı faaliyetlerle veya bazı gösterilerin izlenmesiyle eğlenildiğinden, birahaneler bu işletmelerle aynı özellikleri taşımamaktadır. Yükümlülük kapsamına alınmayan bir konunun istisna ve muaflıklarla ilgili kuralların yorumuna dayanılarak vergilendirilmesi, verginin kanuniliği ilkesine aykırı düşeceği gibi, 2464 sayılı Yasanın istisna ve muaflıklarla ilgili 19.maddesine 3048 sayılı Yasayla eklenen 5.bentte yer alan, kahvehane, kıraathane, çayhane ve çay ocaklarının bira, alkollü içki içilmemek ve satılmamak koşuluyla vergi dışı bırakılmasıyla ilgili kural, bu işyerlerinin Eğlence Vergisi dışında kalabilmeleri için gerekli koşulu gösterdiğinden, bu kurala dayanılarak bira ve alkollü içki içilen veya satılan tüm işyerlerinin Eğlence Vergisine tabi olduğu sonucuna ulaşmak da mümkün değildir. Öte yandan, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına sunulan 3048 sayılı Yasa teklifinde, birahaneler eğlence yeri kabul edilerek Yasanın 20.maddesinin 3.bendinin bu doğrultuda düzenlenmesinin önerilmesine karşın, İçişleri Komisyonu tarafından benimsenen ve Türkiye Büyük Millet Meclisince aynen kabul edilen metinde birahanelere yer verilmemesi de yasa koyucunun birahaneleri Eğlence Vergisi kapsamı dışında bırakmayı amaçladığını göstermektedir. " kararı ile eğlence vergisine tabi olmadığının kabul edildiğini, Ancak 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanununun 7. maddesinde 24.12.2004 tarihli 5259 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle birahaneler eğlence yerleri kapsamına alınmış olup eğlence vergisine tabi olduğunu, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009 yıllarına ait ekli listede yer alan birahaneler için eğlence vergisi tahsilatı yapılacağı ve tahakkuk evrakları da savunma ekinde sunulduğunu belirtmiştir. Sayıştay savcılığının karşılamasında: “İlamın 1. maddesi ile ilgili olarak: “2005 ve 2009 yıllarına ait eğlence vergisi ile ilgili tahakkuk işlemlerinin yapıldığı ve kesinleşmesinden sonra tahsilat işlemlerinin gerçekleşeceğini ileri sürerek tazmin hükmünün kaldırılmasını,” istemektedir. İhtilaf ko...

Atıf Yapılan Mevzuat

KesinKanun

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, m. 2

Suçta ve cezada kanunîlik ilkesi

Benzer Kararlar

SayıştayTemyiz Kurulu Daire 1

E. 40169 · K. 38017

24 Mart 2015

SayıştayTemyiz Kurulu Daire 1

E. 40195 · K. 38154

24 Mart 2015

SayıştayTemyiz Kurulu Daire 1

E. 40197 · K. 36986

24 Mart 2015

SayıştayTemyiz Kurulu Daire 2

E. 40167 · K. 37357

24 Mart 2015

SayıştayTemyiz Kurulu Daire 8

E. 40193 · K. 37260

24 Mart 2015

SayıştayTemyiz Kurulu Daire 7

E. 40176 · K. 36786

24 Mart 2015