Duruşma talep eden dilekçiye duruşma gününe ilişkin tebligat yapılmasına rağmen duruşmada hazır bulunmadığı, kanuni vekil göndermediği, duruşmada hazır bulunmama sebeplerini kabule şayan bir belge ile tevsik etmediği,duruşmada hazır bulunan Sayıştay Savcısının Savcılık karşılamasında belirtilen hususlara paralel mutaalasının dinlenmesinden ve dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü: 1424 sayılı ilamın 1.maddesi ile, Burdur İl Özel İdaresi Genel Sekreteri İbrahim ŞİMŞEK’e sadece Maliye Bakanlığı personeline ödenmesi gereken ek ödemenin verilmesi ve ayrıca makam tazminatının da 3000 gösterge rakamı yerine 9000 gösterge rakamı üzerinden ödenmesi nedeniyle 12.814,99 YTL.ye tazmin hükmü verilmiştir. Dilekçi dilekçesinde özetle; ilam hükmünün, 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu'nun 36.maddesinin dördüncü fıkrası ile 6009 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile Bazı...
Duruşma talep eden dilekçiye duruşma gününe ilişkin tebligat yapılmasına rağmen duruşmada hazır bulunmadığı, kanuni vekil göndermediği, duruşmada hazır bulunmama sebeplerini kabule şayan bir belge ile tevsik etmediği,duruşmada hazır bulunan Sayıştay Savcısının Savcılık karşılamasında belirtilen hususlara paralel mutaalasının dinlenmesinden ve dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü: 1424 sayılı ilamın 1.maddesi ile, Burdur İl Özel İdaresi Genel Sekreteri İbrahim ŞİMŞEK’e sadece Maliye Bakanlığı personeline ödenmesi gereken ek ödemenin verilmesi ve ayrıca makam tazminatının da 3000 gösterge rakamı yerine 9000 gösterge rakamı üzerinden ödenmesi nedeniyle 12.814,99 YTL.ye tazmin hükmü verilmiştir. Dilekçi dilekçesinde özetle; ilam hükmünün, 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu'nun 36.maddesinin dördüncü fıkrası ile 6009 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile Bazı Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un geçici 8. maddesi hükmüne aykırı olduğunu, Genel Sekreterin mali ve sosyal haklarının 5302 Sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 36. maddesi ile atıfta bulunmak suretiyle düzenlendiğini, Kanunun 36. maddesi hükmü İl Özel İdaresi genel sekreterinin mali ve sosyal haklarını başka bir kurum memuruna atfen düzenlerken; Genel idare hizmetleri sınıfında olma, Bakanlık genel müdürü veya müstakil daire başkanı olma, ilgili mevzuatında öngörülen tüm haklardan aynen yararlanma, olmak üzere üç temel şart dışında başka bir şart aranmadığını, 5302 sayılı kanunun 36. maddesinde bakanlık isminin açıkça belirtilmemesi, il özel idarelerinin hiçbir bakanlığın taşra teşkilatı olmaması ve idari ve mali özerkliğe sahip kamu tüzel kişiliği olup merkezi yönetimden ayrı bir yerel yönetim birimi olması sebebiyle, burada hangi Bakanlığın emsal alınacağı konusunda genel idare hizmetleri sınıfından genel müdür ve müstakil daire başkanı istihdam eden bakanlıklar içerisinden, personeline en yüksek mali ve sosyal hakları veren Maliye Bakanlığının emsal alındığını, Çünkü personel hukukunun temel ilkelerinden birisinin "lehte olanın uygulanması" kuralı olduğunu, İl özel idaresinin sözkonusu ödemelerin, 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun Ek 13. maddesi ile bu madde hükmü uyarınca Maliye Bakanlığı tarafından yayımlanan, Maliye Bakanlığı Personeline Yapılacak Ek Ödemeye İlişkin Usul ve Esasları esas alarak değil, 5302 sayılı Kanunun 36. maddesindeki atıf dolayısıyla, söz konusu bakanlıktaki müstakil daire başkanına "ilgili mevzuat" gereğince yapılan ödemeleri kıyasen emsal almak suretiyle yapıldığını, Yani ödemenin dayanağının 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun Ek 13. maddesi ile bu madde hükmü uyarınca Maliye Bakanlığı tarafından yayımlanan, Maliye Bakanlığı Personeline Ek Ödemeye İlişkin Usul ve Esaslar değil 5302 sayılı Kanun olduğunu, İl özel idaresi genel sekreterlerinin mağduriyetlerinin önüne geçilmesi amacıyla 01.08.2010 tarih ve 27659 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6009 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile bazı Kanun ve kanun Hükmünde Ka...