Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü; 706 sayılı ilamın 2. maddesiyle; Sağlık Bakanlığı’na bağlı 3 Nolu Döner Sermaye Saymanlığı’nda görevli Maliye Bakanlığı personeline 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun Ek 13. maddesine göre ödenen ek ödeme tutarından döner sermaye katkı payı net tutarının mahsup edilmemesi sonucu fazla ödenen 10.218.410.000-liraya tazmin hükmü verilmiştir. Dilekçi temyiz dilekçesinde özetle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun Ek 13. maddesinde Maliye Bakanlığa sadece bağlı kuruluşlar personeline ilişkin yetki verildiğini, ‘Esaslar’ın 4/d-f maddelerinde kapsam genişletilerek tüm Bakanlık personeline ödenen ek ödemelerin mahsubu yoluna gidildiğini, böylece yasada olmayan bir düzenlemeye ver verilerek yasaya aykırı işlem yapıldığını, Danıştay 11. Dairesinin 08.12.2003 tarih ve 2003/5380 sayılı kararı ile ‘Esaslar’ın 4/d-f maddelerinde...
Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü; 706 sayılı ilamın 2. maddesiyle; Sağlık Bakanlığı’na bağlı 3 Nolu Döner Sermaye Saymanlığı’nda görevli Maliye Bakanlığı personeline 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun Ek 13. maddesine göre ödenen ek ödeme tutarından döner sermaye katkı payı net tutarının mahsup edilmemesi sonucu fazla ödenen 10.218.410.000-liraya tazmin hükmü verilmiştir. Dilekçi temyiz dilekçesinde özetle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun Ek 13. maddesinde Maliye Bakanlığa sadece bağlı kuruluşlar personeline ilişkin yetki verildiğini, ‘Esaslar’ın 4/d-f maddelerinde kapsam genişletilerek tüm Bakanlık personeline ödenen ek ödemelerin mahsubu yoluna gidildiğini, böylece yasada olmayan bir düzenlemeye ver verilerek yasaya aykırı işlem yapıldığını, Danıştay 11. Dairesinin 08.12.2003 tarih ve 2003/5380 sayılı kararı ile ‘Esaslar’ın 4/d-f maddelerinde bulunan ‘döner sermaye katkı payı..’ ibaresinin iptal edildiğini, ahizlerin başvurusu sonucu Antalya 2. İdare Mahkemesinde açılan davada Antalya Valiliğinin işleminin iptal edildiğini, zaten bu davalar yüzünden kanuni düzenleme yapıldığını belirterek tazmin hükmünün bozulmasını talep etmektedir. 213 sayılı vergi Usul Kanununun Ek 13. maddesinin dördüncü bendinde: “Maliye Bakanı: a) (Mülga alt bent: 05/07/1991-KHK -433/16md.; Yeniden düzenlenen alt bent:19/08/1991-KHK-449/3 md. Değişik: 20/03/1997-KHK-570/15 md.) Maliye Bakanlığının yurt dışı kadrolarında bulunan personeli dışında kalan personeline (sözleşmeli personel ile bağlı kuruluşların personeli dahil, bağlı kuruluşların kadro karşılığı sözleşmeli personeli hariç) en yüksek Devlet memuru aylığının (ek gösterge dahil) %200 'ünü geçmemek üzere ek ödeme yaptırmaya, (Ek fıkra:26/12/1993-3946/2 md.) Görev yapılan birim ve iş hacmi, görev mahalli, görevin önem ve güçlüğü, personelin sınıfı, kadro ünvanı, derecesi ve atanma biçimi gibi kriterlere göre yapılacak ek ödemelerin farklı miktarları ve ödemeye ilişkin usul ve esasları Maliye Bakanı tarafından tespit edilir. (…)Yetkilidir. Ek ödemelerde 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun aylıklara ilişkin hükümleri uygulanır. Bu ödemeler bütçeden karşılanır. Bağlı kuruluşlar personeline yapılacak ek ödemelerin belirlenmesinde, bunlara ödenmekte olan ikramiye, fazla mesai ücreti gibi farklı ödemeler ile diğer imkanlar dikkate alınır ve bağlı kuruluş bütçelerinden ödenir” hükmüne yer verilmiştir. Maliye Bakanlığı yasanın verdiği yetkiyi kullanarak hazırladığı 19.07.2002 tarihli ‘Maliye Bakanlığı Personeline Yapılacak Ek Ödemeye İlişkin Usul Ve Esaslar’ın 4. maddesinin d bendinde: “Bu esaslar kapsamında bulunan personele ödenen ikramiye, fazla çalışma ücreti, döner sermaye katkı payı, teşvik primi ve gümrük kanunu uyarınca yapılan ödemelerin net tutarı ek ödemelerin net tutarından mahsup edilir…” Aynı ‘Esaslar’ın 4. maddesinin f bendinde:“Ek ödemelerin hak edilmesinde ve ödenmesinde bu esaslarda belirtilen haller dışında 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun aylığa ilişkin hükü...