6245 sayılı Kanun’un “Geçici görev gündeliğinin verilebileceği azami süre” başlıklı 42’nci maddesinde; “Geçici bir görev ile başka bir yere gönderilenlere, görev mahalline varış tarihinden itibaren bu Kanuna göre verilen gündelikler: a. Yurtiçinde bir yıllık dönem zarfında aynı yerde, aynı iş için ve aynı şahsa 180 günden fazla verilemez. İlk 90 gün için tam, takip eden 90 gün için 2/3 oranında ödenir. … Geçici görevlendirmelerde meydana gelecek ara vermeler bu müddetleri veya gündelik miktarını artırmaya neden olamaz.” hükmü yer almaktadır. Bu hükme göre, yurtiçinde bir yıllık dönem zarfında aynı yerde, aynı iş için ve aynı şahsa 180 günden fazla gündelik verilmemesi, ilk 90 gün için tam, takip eden 90 gün için 2/3 oranında gündelik ödenmesi gerekmektedir. Belediye tarafından ilçelerde geçici görevle görevlendirilen personele harcırah ödenmemesi üzerine, ilgili personelin dava...
6245 sayılı Kanun’un “Geçici görev gündeliğinin verilebileceği azami süre” başlıklı 42’nci maddesinde; “Geçici bir görev ile başka bir yere gönderilenlere, görev mahalline varış tarihinden itibaren bu Kanuna göre verilen gündelikler: a. Yurtiçinde bir yıllık dönem zarfında aynı yerde, aynı iş için ve aynı şahsa 180 günden fazla verilemez. İlk 90 gün için tam, takip eden 90 gün için 2/3 oranında ödenir. … Geçici görevlendirmelerde meydana gelecek ara vermeler bu müddetleri veya gündelik miktarını artırmaya neden olamaz.” hükmü yer almaktadır. Bu hükme göre, yurtiçinde bir yıllık dönem zarfında aynı yerde, aynı iş için ve aynı şahsa 180 günden fazla gündelik verilmemesi, ilk 90 gün için tam, takip eden 90 gün için 2/3 oranında gündelik ödenmesi gerekmektedir. Belediye tarafından ilçelerde geçici görevle görevlendirilen personele harcırah ödenmemesi üzerine, ilgili personelin dava açmaları sonucunda mahkemelerce ilgili personele 6245 sayılı Kanun hükümleri gereğince harcırah ödenmesi gerektiğine karar verilmiştir. Belediye tarafından ilgililere ödenecek harcırahlar hesaplanırken anılan Kanun’un 42’nci maddesinde yazılı sınırlamaların hiçbirine uyulmadan tam gündelik hesaplanıp ödenmesi sonucunda kamu zararı oluşmuştur. 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu’nun 61’inci maddesi gereğince muhasebe yetkililerinin sorumlulukları, ödeme aşamasında, ödeme emri belgesi ve eki belgeler üzerinde; yetkililerin imzasını, ödemeye ilişkin ilgili mevzuatında sayılan belgelerin tamam olmasını, maddi hata bulunup bulunmadığını ve hak sahibinin kimliğine ilişkin bilgileri kontrol etmekle sınırlıdır. Bu nedenle, söz konusu kamu zararından muhasebe yetkilisinin sorumlu tutulmaması gerekmektedir. Bu itibarla; Muhasebe yetkilisi (Mali Hizmetler Daire Başkanı) …’ın söz konusu kamu zararında sorumluluğunun bulunmadığına, Ayrıntısı aşağıdaki tabloda gösterilen … TL kamu zararının Harcama Yetkilisi … (Sağlık Sos.Hiz.Da.Bşk.) ile Gerçekleştirme görevlisi …’na (Mezarlıklar Şb.Md.) müştereken ve müteselsilen, 6085 sayılı Sayıştay Kanununun 53 üncü maddesi gereği işleyecek faizleriyle birlikte ödettirilmesine, 6085 sayılı kanununun 55 inci maddesi gereği işleyecek faizleriyle birlikte ödettirilmesine temyiz yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.