OYAK Genel Müdürlüğünün 11.4.1975 ve 16.10.1987 tarihli yazıları ile 205 sayılı Ordu Yardımlaşma Kurumu Kanunu'nun 25. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ölen üyenin hayatta iken Kuruma vereceği "ölüm yardım beyannamesi"nde gösterdiği kişilerle mirascılık belgesinde yer alan kişilerin farklı olmaları halinde ölüm yardımının kime ödeneceği ve "beyanname"nin geçerli sayılıp sayılmayacağı konusunda Yargıtay 2. Hukuk Dairesi ile 4. Hukuk Dairesinin kararları arasında içtihat aykırılığı bulunduğu belirtilerek bu aykırılığın giderilmesi istenmiş olduğundan Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunca; 205 sayılı Kanunun 25. maddesinde öngörülen ölüm yardımının verilişi konusunda 2. ve 4. Hukuk Daireleri kararları arasında aykırılık bulunduğu aykırılık giderilmek suretiyle çözüme bağlanamamasının yeni davalara yol açacağı ve içtihadı birleştirmeye gidilmesinde hukuki yarar görüldüğü gerekçesiyle sorunun...
Yargıtay İçtihatı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu E.1988/3 K.1988/3 T.16.12.1988 R.Gazete No.20093 R.G. Tarihi: 27.2.1989 OYAK ÖLÜM YARDIMI ORDU YARDIMLAŞMA KURUMU KANUNU'NUN 25. MADDESİNİN 2. FIKRASI UYARINCA ÖLEN ÜYENİN HAYATTA İKEN KURUMA VERECEĞİ BEYANNAME İLE ÖLÜM YARDIMININ TERCİH EDECEĞİ BİR VEYA BİRKAÇ KİŞİYE VERİLMESİNİ İSTEYEBİLECEĞİ; ANCAK BUNLARIN ÖLÜM YARDIMINA HAK KAZANABİLMELERİ İÇİN MURİSİN ÖLÜM GÜNÜ İTİBARİYLE MİRASÇILIK SIFATINI TAŞIMALARI GEREKTİĞİ; AKSİ HALDE ÖLÜM YARDIMININ VERASET İLAMI UYARINCA TÜM MİRASÇILARINA ÖDENMESİ GEREKİR. OYAK Genel Müdürlüğünün 11.4.1975 ve 16.10.1987 tarihli yazıları ile 205 sayılı Ordu Yardımlaşma Kurumu Kanunu'nun 25. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ölen üyenin hayatta iken Kuruma vereceği "ölüm yardım beyannamesi"nde gösterdiği kişilerle mirascılık belgesinde yer alan kişilerin farklı olmaları halinde ölüm yardımının kime ödeneceği ve "beyanname"nin geçerli sayılıp sayılmayacağı konusunda Yargıtay 2. Hukuk Dairesi ile 4. Hukuk Dairesinin kararları arasında içtihat aykırılığı bulunduğu belirtilerek bu aykırılığın giderilmesi istenmiş olduğundan Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunca; 205 sayılı Kanunun 25. maddesinde öngörülen ölüm yardımının verilişi konusunda 2. ve 4. Hukuk Daireleri kararları arasında aykırılık bulunduğu aykırılık giderilmek suretiyle çözüme bağlanamamasının yeni davalara yol açacağı ve içtihadı birleştirmeye gidilmesinde hukuki yarar görüldüğü gerekçesiyle sorunun İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nda görüşülmesine 14.4.1988 tarihinde 34 sayı ile karar verilmiştir. 25.11.1988 gününde toplanan İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nda önce kararlar arasında aykırılık bulunup bulunmadığı ve içtihadı birleştirmeye gerek olup olmadığı sorunu üzerinde durulmuştur. Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 17.1.1968 günlü, 3708-4377 sayılı; 29.11.1968 günlü, 5519-6798 sayılı; 6.1.1970 günlü, 399-79 sayılı ve 11.1.1973 günlü, 8073-92 sayılı kararlarında; 205 sayılı Yasada yer alan ölüm yardımının, ölenin terekesine dahil bir hak olduğu ve murisin hayatta iken bu hakkında dilediği gibi tasarruf edebileceği, mirascı olmayan yakınlarına da Kuruma vereceği beyanname ile ölüm yardımının ödenmesini isteyebileceği, tenfizi bağışlayanın ölümüne bağlı bağış niteliğinde olan bu tasarrufun tasarruf nisabını aştığı oranda mutlak olarak tenkise tâbi olduğu, uyuşmazlığın tenkis hükümlerine göre çözülmesi gerektiği görüşü benimsenmiştir. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili 15.5.1970 günlü, 1970/2885-4106 sayılı ve 4.3.1971 günlü, 1970/11293-1997 sayılı kararlarında ise; 205 sayılı Yasanın 22 ve 25. maddelerine göre ölüm yardımının ölenin sadece mirasçılarının yararlanabileceği bir hak olduğu, mirasçıların, ölüm tarihine göre tayin edilmesi gerektiği, bir kimse sağ iken mirasçısı olma durumundan söz edilemiyeceği, genel hükümlere göre mirasın ölümle açılacağı, ölenin sadece mirasçıları arasında bir tercih yapabileceği, mirasçılar dışındaki kişiyi amaç tutan iradenin, yasanın buyurucu kuralı k...