Temyiz Mahkemesi Ticaret Dairesinin 6/4/1953 tarih 2055 esas 1083 karar sayılı kararı ile 28/5/1954 tarih 54 /2997 E. 4369 K. sayılı kararı arasındaki mübayenetin halli gerekli görülmekle toplanan tevhidi ictihad hukuk kısmı umumi heyetinde keyfiyet müzakere olundu: Ticaret Dairesinin ilk kararı, İş Kanununun 13 üncü maddesine müsteniden işçiye ödenmesi gereken kıdem tazminatının hesap ve tediyesinde primlerin ve yemek gibi aynî ödemelerin nazara alınamıyacağı yolundaki İstanbul 14 üncü Asliye Hukuk Mahkemesinin 5/3/1953 tarih ve 59/3066 sayılı kararının tasdikına mütedairdir. İkinci karar ise, kıdem tazminatının hesabında ücretin bir parçasını teşkil eden prim, aile zammı ve yemek bedeli gibi ödemelerin nazara alınması icabettiği yolunda İstanbul 11 inci Asliye Hukuk Mahkemesince verilmiş olan 23/9/1953 tarih 691/320 sayılı kararın tasdikına taallûk eden bir karardır. Yapılan...
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu E. 1956/13 K. 1957/10 T.15.5.1957 R.Gazete No. 9681 R.G. Tarihi: 14.8.1957 KIDEM TAZMİNATI KAPSAMI GIDA, MESKEN, SAĞLIK, YAKACAK VE AYDINLATMA GİBİ ZARURİ İHTİYAÇLARINI KARŞILAMAK ÜZERE İŞ KARŞILIĞINDA İŞÇİYE PARA VEYA AYIN OLARAK DEVAMLI ÖDENEN MİKTARLARLA, HUSUSİ BİR HİZMET DOLAYISİYLE VERİLEN PRİM VEYA İKRAMİYELER 3008 S. İŞ KANUNUNUN 13 ÜNCÜ MADDESİNE GÖRE HÜKMEDİLECEK KIDEM TAZMİNATININ HESABINA ESAS OLAN ÜCRET KAVRAMINA DAHİLDİR. Temyiz Mahkemesi Ticaret Dairesinin 6/4/1953 tarih 2055 esas 1083 karar sayılı kararı ile 28/5/1954 tarih 54 /2997 E. 4369 K. sayılı kararı arasındaki mübayenetin halli gerekli görülmekle toplanan tevhidi ictihad hukuk kısmı umumi heyetinde keyfiyet müzakere olundu: Ticaret Dairesinin ilk kararı, İş Kanununun 13 üncü maddesine müsteniden işçiye ödenmesi gereken kıdem tazminatının hesap ve tediyesinde primlerin ve yemek gibi aynî ödemelerin nazara alınamıyacağı yolundaki İstanbul 14 üncü Asliye Hukuk Mahkemesinin 5/3/1953 tarih ve 59/3066 sayılı kararının tasdikına mütedairdir. İkinci karar ise, kıdem tazminatının hesabında ücretin bir parçasını teşkil eden prim, aile zammı ve yemek bedeli gibi ödemelerin nazara alınması icabettiği yolunda İstanbul 11 inci Asliye Hukuk Mahkemesince verilmiş olan 23/9/1953 tarih 691/320 sayılı kararın tasdikına taallûk eden bir karardır. Yapılan müzakerelerde yekdiğerine mübayeneti açık bulunan bu iki karardan sonuncunun kanun hükümlerine daha uygun bulunduğu neticesine varılmıştır. Şöyle ki; İş Kanununun 32 nci maddesine müsteniden tanzim olunan asgari ücretlerin tesbitine ait yönetmeliğin birinci maddesinde işçi ücreti: (Aynı mahiyetteki işlerde işçilere normal bir çalışma günü karşılığı olarak ödenen ve işçinin normal gıda, mesken, giyim, sağlık, yakacak ve aydınlatma gibi zaruri ihtiyaçlarını karşılayabilecek kifayette olan bir ücret) olarak tarif edilmiştir. Binaenaleyh bu tarifin şümulüne giren hususlara taallûk eden tediyeler, gerek nakden, gerekse aynen yapılmış olsun ücret mefhumuna dâhil bulunmaktadır. Zira aynı ödemelerde işçinin hizmetine mukabil verilen bir ıvazdan başka bir şey değildir. İşçiye verilen prim ise, vasıf veya miktar bakımından sureti mahsusada iyi olan bir hizmetin karşılığı olarak verilen munzam bir ıvaz (Arthur Nikiseh Arbeıtrecht, 1951 Tebengen sa-134) olması itibariyle ücretin bir nevidir. Ücret mefhumuna giren bu unsurların her bir tam iş yılı için onbeş günlük ücret tutarında olmak üzere ödenmesi gereken kıdem tazminatının hesabında nazara alınmamasını icabettiren bir kanun hükmü veya muhik bir sebep de mevcut değildir. Her ne kadar İş Kanununun 19 uncu maddesinde ücretin tedavülü mecburi para ile ödeneceği bildirilmekte ise de; bu hüküm, kıdem tazminatına esas olacak ücretin ancak para ile yapılan ödeme olacağını kabul etmek için sebep teşkil etmez. Zira, bu hükmün kanuna konuluş sebebi, ücretin en mühim kısmının para olarak ödetilmesini temin suretiyle iş verenin paradan başka ödemelerle işçinin men...