Devlet Orman İşletmesine ait mal ve paraların haczi caiz olmadığı Yargıtay İcra ve İflâs Dairesinin 18/12/1945 tarih ve 3783/3222 sayılı karariyle kabul edilmiş iken benzeri bir işin görüşülmesi sırasında; sonradan tadil edilmiş olduğu anlaşılan 3444 sayılı kanunun 7 nci maddesindeki açıklama ile 1050 sayılı Muhasebei Umumiye Kanununun ikinci maddesindeki tahdide nazaran bu işletmelere ait mal ve paraların Devlet malı addine ve dolayısiyle hacizdan istisnasına imkân görülmiyerek evvelki karara aykırı bir içtihadın tekevvün ettiğinden bahsile keyfiyetin tevhidi içtihat yoliyle halli zikri geçen Daire Başkanlığının 24/9/1946 tarihli ve 902/2045 sayılı yazısiyle istenilmesine mebni toplanan Tevhidi İçtihat Genel Kurulunda incelenerek: Sonuçta; Millî servetin bir cüzünü meydana getirdiğinde şüphe bulunmıyan ormanların Devlet eliyle veya Devletin denetlemesi ve gözetimi altında işletilmekte...
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu E.1946/14 K.1947/5 T.15.1.1947 ORMANLARA HACİZ UYGULANAMAYACAĞI DEVLET MALLARINDAN BULUNAN ORMANLAR VE BUNLARDAN ÇIKARILAN HAM VEYA YARI MAMUL MADDELER ÜZERİNE BU MALLAR DEVLET MÜLKİYETİNDE BULUNMAK KAYIT VE ŞARTI İLE HACİZ KONULMASI DOĞRU DEĞİLDİR. Devlet Orman İşletmesine ait mal ve paraların haczi caiz olmadığı Yargıtay İcra ve İflâs Dairesinin 18/12/1945 tarih ve 3783/3222 sayılı karariyle kabul edilmiş iken benzeri bir işin görüşülmesi sırasında; sonradan tadil edilmiş olduğu anlaşılan 3444 sayılı kanunun 7 nci maddesindeki açıklama ile 1050 sayılı Muhasebei Umumiye Kanununun ikinci maddesindeki tahdide nazaran bu işletmelere ait mal ve paraların Devlet malı addine ve dolayısiyle hacizdan istisnasına imkân görülmiyerek evvelki karara aykırı bir içtihadın tekevvün ettiğinden bahsile keyfiyetin tevhidi içtihat yoliyle halli zikri geçen Daire Başkanlığının 24/9/1946 tarihli ve 902/2045 sayılı yazısiyle istenilmesine mebni toplanan Tevhidi İçtihat Genel Kurulunda incelenerek: Sonuçta; Millî servetin bir cüzünü meydana getirdiğinde şüphe bulunmıyan ormanların Devlet eliyle veya Devletin denetlemesi ve gözetimi altında işletilmekte oluşu, Devletin tacir sıfatiyle hareket niyet ve emelinin değil, ormanların işletilmesi hususunun kamu faydasını ilgilemek olmasının bir neticesidir. İcra ve İflâs Kanununun 82 nci maddesinde Devlet mallarının haczedilemiyeceğine dair konulmuş olan hüküm, kamu hizmetlerinin düzenli ve arasız bir tarzda yürütülmesini sağlamak maksadını güder. Millî servetin korunması hususu ise kamu hizmetlerinin bir nev'idir. Diğer taraftan, Muhasebei Umumiye Kanununun ikinci maddesi Devlet mallarını sayarken bunlar arasında her türlü menkul ve gayrimenkul eşyayı ve bunların hasılat ve icaratı ile satış bedellerini de tasrih etmiştir. Devletin kendisine ait olan borcu ödemesi lüzumu, Devlet kamu kişiliğinin itibar ve haysiyeti icabından bulunmakla, Devletten alacaklı bulunan kişilerin kovuşturma yollarına başvurmalarına lûzum ve ihtiyaç bulunmıyacağı da aşikârdır. Kaldı ki; kamu hizmetlerinin görülmesine ayrılmış olan malların hacze konu olabileceklerini düşünmek, Devletin yerine getirmekle görevli bulunduğu hizmetlerin ifa vasıtalarını ortadan kaldırmak gibi arzu edilmeyen bir netice doğurur. Binaenaleyh; Devlet Orman İdaresinden alacağı bulunanların, âdi hukukun kovuşturma yollarına gitmelerine hacet kalmaksızın alacaklarını ele geçirebilmeleri daima mümkündür. Ormanlar hakkında genel hukuk esaslarını tatbik suretiyle cevaz vermek yukarda yazılı prensiplere aykırı düşeceğinden Devlet malların- dan bulunan ormanlar ve bunlardan çıkarılan ham veya yarı mamul madde- ler üzerine - bu mallar Devlet mükiyetinde bulunmak kayd ve şartı ile - haciz konulmasının doğru olmadığına üçte ikiyi geçen oy çokluğu ile 15/1/1947 tarihinde karar verildi. ----------o----------