Beyanname ile aldığı kömürü başkasına devredenler hakkında Milli Korunma Kanununun 14,55/1 maddeleri delaletiyle 54. maddenin 5 fıkrasının tatbiki suretiyle verilen hükümlerde müsadereye de karar verilip verilmiyeceği hususunda Temyiz Mahkemesi Üçüncü Ceza Dairesinin 25/6/1943 tarih ve 4671/5583 ve İkinci Ceza Dairesinin 26/2/1943 tarih ve 760/816 sayılı kararları arasında meydana gelen içtihat ihtilafının halli C. Başmüddeiumumiliği yüksek makamının 11/11/1943 tarih ve 3493 sayılı yazısiyle istenilmesine mebni toplanan Tevhidi İçtihat Heyeti Umumiyesinde keyfiyet müzakere edilerek: Neticede : Ceza Kanununca esas itibariyle bir ceza mahkumiyetinin neticeleri arasında gösterilen müsadere - gerek onu icabettiren hal ve şartlarla çizilmiş olan hudut ve şümulü, gerek o hal ve şartlar delaletiyle anlaşılan mahiyeti bakımından - çok yerde ceza mahkumiyetine bağlı hukuki bir netice olduğu...
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu E.1943/33 K.1944/1 T.5.1.1944 MİLLİ KORUNMA KANUNUNA AYKIRILIK ŞAHSİ İHTİYACI İÇİN BEYANNAME İLE ALDIĞI KÖMÜRÜ BAŞKASINA DEVREDENLER AĞIR PARA CEZASINA ÇARPTIRILIR. Beyanname ile aldığı kömürü başkasına devredenler hakkında Milli Korunma Kanununun 14,55/1 maddeleri delaletiyle 54. maddenin 5 fıkrasının tatbiki suretiyle verilen hükümlerde müsadereye de karar verilip verilmiyeceği hususunda Temyiz Mahkemesi Üçüncü Ceza Dairesinin 25/6/1943 tarih ve 4671/5583 ve İkinci Ceza Dairesinin 26/2/1943 tarih ve 760/816 sayılı kararları arasında meydana gelen içtihat ihtilafının halli C. Başmüddeiumumiliği yüksek makamının 11/11/1943 tarih ve 3493 sayılı yazısiyle istenilmesine mebni toplanan Tevhidi İçtihat Heyeti Umumiyesinde keyfiyet müzakere edilerek: Neticede : Ceza Kanununca esas itibariyle bir ceza mahkumiyetinin neticeleri arasında gösterilen müsadere - gerek onu icabettiren hal ve şartlarla çizilmiş olan hudut ve şümulü, gerek o hal ve şartlar delaletiyle anlaşılan mahiyeti bakımından - çok yerde ceza mahkumiyetine bağlı hukuki bir netice olduğu gibi bazı yerde de memnuiyetin başlı başına bir karşılığı hükmünde bulunduğu halde Milli Korunma Kanunu hükümlerine göre yalnız memnuiyet hilafına işlenilen hareketin gerekli kıldığı toplu cezalardan biri olarak mülahaza olunabilecek bir müeyyide hali arzetmektedir. Bu mülahazaya saik olan farklar: Evvela müsadereye mevzu teşkil eden malın mahiyetinde, saniyen müsaderenin, taallük ettiği mal üzerindeki şümul ve tesiri derecesinde görünür. Şöyleki: Ceza Kanununda müsadereye mevzu teşkil eden madde, suçda kullanılan veya kullanılmak üzere hazırlanan veya suçun işlenmesinden hasıl olan şeyden ibaret iken Milli Korunma Kanunu hükümlerince suça mevzu teşkil eden maldır. Bu bakımdan evvela Ceza Kanunundaki hükmün, tatbikatta çizilmiş olan hududuna göre: «Suçda kullanılan veya kullanılmak üzere hazırlanan şey»den maksat, suçun işlenmesini kolaylaştıran harici bir vasıtadır ki o vasıtanın cürümden maksut olan gaye ile münasebeti, mücerret suçun işlenmesinden beklenen neticenin elde edilmesine yardım etmiş olmaktan ibarettir. Bu sebeple mal üzerinde işlenen suçlarda bir binaya girmeğe hizmet eden merdiven, sandık kıran veya çivi söken alet, kilit açan maymuncuk veya anahtar, kaçak maddeyi tartan ölçü, memnu maddelerin imal veya istihsalinde kullanılan alat ve edevat gibi şeyler suçta kullanılan veya kullanılmak üzere hazırlanan şeylerdir. Fakat suça mevzu olan, yani üzerinde suç işlenen şey değildir. Üzerinde suç işlenen şey ise zatı cürmü vücuda getiren amildir ki, Ceza Kanunu bakımından bunlar mesela kaçak mal gibi esasen memnu olan veya kemmiyet ve keyfiyetinde hile yapılmak suretiyle memnuiyet iktisabetmiş bulunan mahiyette olmadıkça müsadereye tabi değildir. Böyle bir malın müsadereye tabi bulunması nefsel'emirde memnu olmasına veya üzerinde işlenmiş bir fiil dolayısiyle memnu hale gelmiş bulunmasına bağlıdır. Halbuki Milli Korunma kanunu, cezalandırdığı hareketlerin h...