Temyiz kudretinden mahrum olan bir şahsın yapmış olduğu akidden dolayı diğer tarafın suiniyetini aramağa lüzum olup olmadığı noktasında Temyiz Mahkemesi Birinci Hukuk Dairesinin 6/6/1936 tarih ve 550/2024 ve Ticaret Dairesinin 27/6/1940 tarih ve 2711/1662 numaralı kararlarını havi ilâmları arasında hasıl olan içtihad ihtilâfının halli Temyiz Ticaret Dairesi Reisliğinin (4) sayılı yazısile istenilmesine mebni toplanan Tevhidi İçtihat Heyeti Umumiyesinde keyfiyet müzakere edilerek: Neticede : Kanunu Medeninin 360 ıncı maddesinin son fıkrası bir kimse tarafından vaki olan hukukî tasarrufun ibtali davasında mücerred mahkemenin o kimse hakkındaki hacir kararına istinad olunması halinde tatbik olunur. Yoksa o kimsenin butlanı iddia edilen tasarrufda bulunduğu anda o tasarrufun hüküm ifade etmesi için lâzım gelen temyiz kudretinden mahrum olduğu kat'iyetle tahakkuk etmesi halinde mezkûr fıkra...
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu E.1941/4 K.1941/21 T.11.6.1941 TEMYİZ KUDRETİ OLMAYANLARIN YAPTIĞI AKİTTEN DOLAYI İSPAT KÜLFETİ TEMYİZ KUDRETİNDEN MAHRUMİYETİ TAHAKKUK ETMİŞ OLAN BİR ŞAHIS TARAFINDAN YAPILAN AKİDDEN DOLAYI VASİYE DİĞER TARAFIN SUİNİYETİNİ DAHİ İSBAT KÜLFETİ TAHMİL EDİLMEZ. Temyiz kudretinden mahrum olan bir şahsın yapmış olduğu akidden dolayı diğer tarafın suiniyetini aramağa lüzum olup olmadığı noktasında Temyiz Mahkemesi Birinci Hukuk Dairesinin 6/6/1936 tarih ve 550/2024 ve Ticaret Dairesinin 27/6/1940 tarih ve 2711/1662 numaralı kararlarını havi ilâmları arasında hasıl olan içtihad ihtilâfının halli Temyiz Ticaret Dairesi Reisliğinin (4) sayılı yazısile istenilmesine mebni toplanan Tevhidi İçtihat Heyeti Umumiyesinde keyfiyet müzakere edilerek: Neticede : Kanunu Medeninin 360 ıncı maddesinin son fıkrası bir kimse tarafından vaki olan hukukî tasarrufun ibtali davasında mücerred mahkemenin o kimse hakkındaki hacir kararına istinad olunması halinde tatbik olunur. Yoksa o kimsenin butlanı iddia edilen tasarrufda bulunduğu anda o tasarrufun hüküm ifade etmesi için lâzım gelen temyiz kudretinden mahrum olduğu kat'iyetle tahakkuk etmesi halinde mezkûr fıkra hükmünün tatbikına gidilemez. Çünkü bu halde tasarruf mezkûr kanunun 15 inci maddesi hükmünce esasen batıldır. Filhakika mezkûr maddeye göre: «Mümeyyiz olmıyan şahsın tasarrufu hukukî bir hüküm ifade etmez.» Mümeyyiz olmıyan bir kimse ile hukukî muamelede bulunan diğer âkidin bunu bilmeyerek hüsnü niyetle hareket etmiş olması zikri geçen 15 inci maddenin mutlak ve kat'î sarahatı karşısında öyle bir kimsenin tasarrufu üzerine hukukî hükmün terettüb etmesi için kâfi değildir. Kanun o gibi temyiz kudretinden mahrum kimselerin esasen hüküm ifade etmeyen tasarrufları hususunda o tasarrufdan dolayı hak iddia edenlerin hüsnü niyetini himaye etmemektedir. Elverir ki o tasarrufun hüküm ifade etmesi için lüzumlu olan temyiz kudreti derecesinin tasarruf zamanında mevcud olmadığı kat'iyetle sübut bulsun. Bu takdirde kasırın hali hüsnü niyetten ziyade himayeye lâyık görülür. Medenî Kanunumuzun metin ve ruhundan başka türlü bir netice çıkarılmasına imkân yoktur. Yukarıda zikredilen sebeplerden dolayı bir tasarruf zamanında temyiz kudretinden mahrumiyeti tahakkuk eden şahsın o tasarrufu üzerine hüküm terettüb etmiyeceği iddiasının kabulü için bunu dava eden vasiye bundan başka diğer tarafın suiniyetini dahi isbat etmek külfeti tahmil edilemiyeceğine birinci toplanmada sülüsan ekseriyet hasıl olamadığı cihetle ikinci toplanmada mutlak ekseriyetle karar verildi. ----------o----------