Bir verginin hukuka aykırı olarak tahsili nedeniyle geri verilmesi yanında faize de hükmedilemeyeceği hk.
Danıştay Vergi Dava Daireleri Genel Kurulu E. 95/283 K. 97/138 T. 6.3.1997 TAPU VE KADASTRO HARCI BİR VERGİNİN HUKUKA AYKIRI OLARAK TAHSİLİ NEDENİYLE GERİ VERİLMESİ YANINDA FAİZE DE HÜKMEDİLEMEYECEĞİ HK. 492/md. 60 Sosyal Sigortalar Kurumu Genel Müdürlüğüne ait arsa üzerine inşa edilen 7 adet tek katlı depo binasının tamamlanması nedeniyle iskan belgesinin alımı sırasında 492 sayılı Harçlar Kanununa ekle 4 sayılı Tarifenin 13/a bendine göre emlak vergisi üzerinden tahakkuk ettirilen tapu (iskan) harcı ihtirazi kayıtla ödenmiş ve yükümlü Kurum tarafından bu harcın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır. Tapu harcına karşı açılan davayı inceleyen Ankara 1.Vergi Mahkemesi 1994/1010 sayılı kararıyla; 4792 sayılı Yasanın 2868 sayılı Yasayla değişik 24/a maddesi uyarınca davacı Kurum, her türlü vergi, resim ve harçtan muaf olduğundan harcın hukuka aykırı olarak tahsil edildiği gerekçesiyle davayı kabul ederek tapu harcının yasal faizi ile birlikte ret ve iadesine karar vermiştir. Vergi dairesi müdürlüğünün temyiz başvurusunu inceleyen Danıştay Dokuzuncu Dairesi ise 5.4.1995 günlü ve 1995/772 sayılı kararıyla; tapu harcına yönelik olarak ileri sürülen iddiaların mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığı ancak, vergi alacağının kanunsuzluğundan bahisle dava açılması ve davanın kabul edilmesi durumunda kanuni faiz talebinin, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 28 inci maddesinin son fıkrasına göre mahkeme kararının geç infaz edilmesi halinde kabul edilebileceği ve kamu alacağının kanunsuz olması halinde tahsil tarihinden itibaren mükellef lehine kanuni faiz işleyeceğine dair yasal bir düzenleme bulunmadığından, vergi mahkemesi kararının kanuni faize ilişkin hüküm fıkrasının yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle temyiz istemini tapu harcına ilişkin hüküm fıkrası yönünden reddetmiş, yasal faize ilişkin istemi kabul ederek söz konusu hüküm fıkrasını bozmuştur. Bozma kararına uymayan Ankara 1.Vergi Mahkemesi 7.7.1995 günlü ve 1995/1359 sayılı kararıyla; idare hukukunda, hizmetin yürütülmesi ve süreklilik kazanması açısından yönetime bir takım üstün yetkiler verilebileceği, oysa yargıda, taraflardan biri yönetim dahi olsa sözü edilen yetkilerin, yerini eşitlik ilkesine bırakacağı ve yargılama sırasında, tarafların istemlerinin bu ilkeye uygun olarak karşılanacağı, bu bakımdan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 112 nci maddesinde olduğu gibi davanın taraflarından birine gecikme faizi alma ayrıcalığı tanınırken, diğer tarafın "kanunda herhangi bir hüküm bulunmadığı" gerekçesiyle bu haktan yoksun bırakılmasının hakkaniyete uygun olmadığı, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin yasal faiz yönündeki gerekçesinin genel hukuk kuralları, eşitlik ve adalet ilkelerine aykırı olduğu gerekçesiyle yasal faiz yönünden ilk kararında direnmiştir. Direnme kararı vergi dairesi müdürlüğü tarafından temyiz edilmiş ve vergi mahkemesinin ilk kararının dairelerine tebliği üzerine söz konusu kararın gereklerinin 60 gün içind...