Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 1999/2033 · K. 2000/312
DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

Esas No:1999/2033 Karar No:2000/312

E. 1999/2033K. 2000/3128 Şubat 2000
çevre temizlik vergisi
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Çevre temizlik vergisinin konusunun konut veya işyeri olanbinalar, mükellefinin de bu binaları kullanan kişi olduğu, apartmandiye nitelendirilen binalarda kat mülkiyeti kanununa göre konutların veya işyerlerinin bağımsız birimler olarak tanımlandığı ve her dairenin bir bağımsız birimi oluşturduğu, bu durumda apartman olarak inşa edilen binadaki bağımsız birimi kullanan kişi veya birlikte kullanan kişilerin birlikte mükellef oldukları hakkında.

Karar Metni

9. Daire 1999/2033 E. , 2000/312 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y DOKUZUNCU DAİRE Esas No : 1999/2033 Karar No: 2000/312 Temyiz İsteminde Bulunan : Çankaya Belediye Başkanlığı - ANKARA Vekili : … Karşı Taraf : … Vekili : … İstemin Özeti : Davacı adına 1994 ila 1997 yılları için tahakkuk ettirilen çevre temizlik vergisine karşı yapılan düzeltme başvurusunun reddine ilişkin Çankaya Belediye Başkanlığı Hesap İşleri Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işleminin iptali istemiyle açılan davayı; uyuşmazlığın aynı apartman dairesi içerisindeki serbest meslek faaliyeti icra eden birden fazla kişinin ayrı ayrı çevre temizlik vergisi mükellefi olduğu kabul edilerek vergilendirilmesinden doğduğu 2464 sayılı Kanunun mükerrer 44. maddesinde yer alan hükme göre, çevre temizlik vergisinin konusunun konut veya işyeri olan binalar, mükellefinin de bu binaları kullanan kişi olduğu, apartman diye nitelendirilen binalarda Kat Mülkiyeti Kanununa göre konutların veya işyerlerinin bağımsız birimler olarak tanımlandığı ve her dairenin bir bağımsız birimi oluşturduğu, bu durumda apartman olarak inşa edilen binadaki bağımsız birimi kullanan kişi veya birlikte kullanan kişilerin birlikte mükellef oldukları, olayda aynı apartman dairesinde davacı ile birlikte iki kişi serbest meslek faaliyetinde bulunduklarına göre bu daireden dolayı birlikte mükellef olmaları gerekmekte iken ayrı ayrı mükellefiyete tabi tutulmalarında isabet bulunmadığı, dolayısıyla bu husus 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 118. Maddesi gereğince vergilendirme hataları kapsamında olduğundan düzeltme-şikayet başvurusunun reddinde kanuna uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle kabul ederek işlemi iptal eden … Vergi Mahkemesinin … tarih ve … sayılı kararının; aynı bağımsız bölümde ayrı ayrı faaliyet gösteren kişilerin ayrı ayrı mükellef oldukları ve yapılan işlemin yerinde olduğu ileri sürülerek bozulması istemidir. Savunmanın Özeti : Cevap verilmemiştir. Savcı …'ün Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi …'in Düşüncesi : İleri sürülen iddialar usule ve hukuka uygun Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü: Temyiz edilen … Vergi Mahkemesinin … tarih ve … sayılı kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisinin bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine, anılan Mahkeme kararının onanmasına ...- lira ilam harcının temyiz isteminde bulunandan alınmasına 8.2.2000 tarihinde oybirl...

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikKanun

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu, m. 49

Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar:41

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 118

Vergilendirme hataları şunlardır:

İlgili Mevzuat

§

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, Madde 118

Vergilendirme hataları şunlardır:

§

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu, Madde 49

Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar:41

Benzer Kararlar

OZELGE

E. — · K. —

29 Haziran 2004

OZELGE

E. — · K. —

26 Nisan 2008

OZELGE

E. — · K. —

11 Aralık 2009

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 1996/6467 · K. 1997/3447

11 Kasım 1997

DERGI

E. — · K. —

1 Kasım 1999

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 1995/2236 · K. 1997/230

22 Ocak 1997