Çevre temizlik vergisi mükellefinin binaları bizzat kullananlar olduğu hk.
Danıştay 9. Daire E. 1995/2236 K. 1997/230 T. 22.1.1997 ÇEVRE TEMİZLİK VERGİSİ ÇEVRE TEMİZLİK VERGİSİ MÜKELLEFİNİN BİNALARI BİZZAT KULLANANLAR OLDUĞU HK. 2464/md. 44 Temyiz İsteminde Bulunan: ... Belediye Başkanlığı Vekili : Av. ... Karşı Taraf : ... İstemin Özeti : Kiraya verilen binalar nedeniyle binanın malikinin verdiği beyanname üzerine tahakkuk ettirilen çevre temizlik vergisine karşı beyannamenin sehven verildiği ve binayı kiralayanın verginin mükellefi olduğu ileri sürülerek açılan davayı; 2464 sayılı Kanunun mükerrer 44. maddesinin 3. fıkrasında, verginin mükellefinin her ne şekilde olursa olsun binaları kullananlar olduğu belirtildiğine göre, binaların maliki olan ancak kullanma hakkını kira sözleşmeleri ile devrettiği anlaşılan davacının vergi mükellefi olmadığı ve beyannameyi sehven düzenlediği anlaşıldığından yapılan tahakkukta yasal isabet olmadığı gerekçesiyle kabul ederek tahakkuku kaldıran ..... Vergi Mahkemesinin 16.3.1995 gün ve 1995/777 sayılı Kararının; verilen beyanname üzerine yapılan tahakkukun yasal olduğu ve onanması gerektiği ileri sürülerek bozulması istemidir. Savunmanın Özeti: Yasal dayanaktan yoksun istemin reddi gerektiği yolundadır. Savcı ....'in Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. Tetkik Hakimi .....'in Düşüncesi: İleri sürülen iddialar, usule ve hukuka uygun vergi mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü: Temyiz edilen .... Vergi Mahkemesinin 16.3.1995 gün ve 1995/777 sayılı kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisinin bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine, anılan mahkeme kararının onanmasına, 870.000.- lira ilam harcının temyiz isteminde bulunandan alınmasına 22.1.1997 gününde oybirliği ile karar verildi. ----------o---------- kanun 2464 madde 2464 44