Motorlu araçların kiraya verilmesinden elde edilen gelirin gayrimenkul sermaye iradı sayılacağı hk.
Danıştay 9. Daire E. 1998/528 K. 1998/5052 T. 22.12.1998 MOTORLU ARAÇLARIN KİRA GELİRİ MOTORLU ARAÇLARIN KİRAYA VERİLMESİNDEN ELDE EDİLEN GELİRİN GAYRİMENKUL SERMAYE İRADI SAYILACAĞI HK. 193/md. 37 , 70 Temyiz İsteminde Bulunan: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf : ... İstemin Özeti : Aracını kiraya vererek nakliyecilik faaliyetinden dolayı işini terk eden yükümlü adına 1994 yılı Ocak ila Eylül dönemlerine ait katma değer vergisi beyannamesini vermediğinden bahisle tarh olunan kaçakçılık cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davayı; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 37. maddesinde her türlü ticari ve sınai faaliyetlerden doğan kazançların ticari kazanç olduğu, aynı Kanunun 70/8. maddesinde de her türlü motorlu araçların kiraya verilmesinden elde edilen iratların gayrimenkul sermaye iradı sayıldığı, ancak kiraya verilen motorlu araçların ticari işletmeye dahil bulunması halinde, bunların iradlarının ticari kazancın tespitine ilişkin hükümlere göre hesaplanacağının belirtildiği, olayda nakliyecilik faaliyetinde bulunan yükümlünün vergi dairesine kamyonunu nakliye firmasına kiraya verdiği ve ticari faaliyetine son vermek suretiyle işini terk ettiğini bildirdiğinin anlaşıldığı, buna göre yükümlünün nakliye firmasına kiraya verdiği aracında şoför olarak çalışmasının işin terk edilmediği yada ticari faaliyetin devam ettiği şeklinde düşünülemeyeceği, bu nedenle takdir komisyonu kararına dayanılarak yapılan tarhiyatta isabet bulunmadığı gerekçesiyle kabul ederek cezalı tarhiyatı terkin eden .... Vergi Mahkemesinin 6.11.1997 tarih ve 1997/1170 sayılı kararının, aracın sevk ve idaresinin yükümlü tarafından yapılmasının elde edilen kazancın ticari kazanç olduğunu gösterdiği, takdir komisyonu kararına dayanılarak yapılan cezalı tarhiyatın yasal olduğu öne sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır. Savcı .......'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi .....'ın Düşüncesi: İleri sürülen iddialar usule ve hukuka uygun Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü: Temyiz edilen ..... Vergi Mahkemesinin 6.11.1997 tarih ve 1997/1170 sayılı kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisinin bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine, anılan Mahkeme kararının onanmasına 22.12.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi. -------...