Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • Araçlar
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Anayasa Mahkemesi/E. 2018/104 · K. 2020/39
Anayasa Mahkemesi

Anayasa Mahkemesinin 16/7/2020 Tarihli ve E: 2018/104, K: 2020/39 Sayılı Kararı

E. 2018/104K. 2020/3927 Kasım 2020
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

27.11.2020 tarihli Resmi Gazete'de Anayasa Mahkemesinin 16/7/2020 Tarihli ve E: 2018/104, K: 2020/39 Sayılı Kararı yayımlanmıştır.

Karar Metni

Esas Sayısı : 2018/104 Karar Sayısı : 2020/39 “… 1. 19/04/2018 tarih ve 7139 sayılı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda ve Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 2. maddesi ile 18/12/1953 tarihli ve 6200 sayılı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 2. maddesinin birinci fıkrasının (r) bendine eklenen ibarede yer alan “uygun görülenleri” ibaresinin Anayasaya Aykırılığı İptali istenen kural ile 6200 sayılı Kanun’un Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün görev ve yetkilerini düzenleyen 2. maddesinin birinci fıkrasının (r) bendine “baraj, gölet ve kanal gibi su yüzeyleri ile rezervuar alanında azami su kotu ile işletme kotu arasında kalan yerlerde güneş enerjisi sistemlerinin kurulmasına yönelik taleplerden uygun görülenleri bedeli karşılığında kiralamak” ibaresi eklenmiştir. Böylece Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü baraj, gölet ve kanallarda su yüzeylerini ve rezervuar alanlarını güneş enerjisi sistemi kurulması amacıyla bedeli karşılığında kiralayabilecektir. Kiralama işlemini uygun görülen talepler için yapacaktır. Görüldüğü gibi kiralama işlemi için hiçbir ilke öngörülmemiş, sadece “uygun görülme” kiralama işlemi için tek ölçüt olarak düzenlenmiştir. Anayasa’nın 2. maddesinde Cumhuriyetin temel nitelikleri arasında sayılan hukuk devleti keyfi yönetimin karşıtı olup, kamusal yetkilerin kanuna dayanması ve bu yetkilerin kapsamının öngörülebilir olmasını gerektirir. Kamu otoritelerine yetki veren, özellikle de birey haklarına müdahale yetkisi veren düzenlemelerin açık ve içeriğinin öngörülebilir olması hukuk devletinin asgari gerekleri arasındadır. Öngörülebilirlik bireyleri keyfiliğe karşı korur. İptali istenen kural ile uygun görülen talepler için kiralama işlemi yapılacağı öngörülmüştür. Ancak hangi taleplerin kabul edileceğinin belirlenmesi için hiçbir objektif ölçüt öngörülmemiştir. Bu da taleplerin karşılanmasında tamamen keyfi davranılmasına olanak tanımaktadır. Söz konusu yetki ile idarenin özel kişileri kamu kaynaklarından kira karşılığında yararlandırması söz konusudur. Kamu kaynaklarından yararlandırma yetkisi veren bir kuralın hiçbir objektif ölçüt içermemesi, bazı kişilerin keyfi olarak kayırılmasına olanak tanımaktadır. Güneş enerjisi tesisi kurma talepleri aynı zamanda Anayasa’nın 48. maddesinde güvence altına alınan teşebbüs özgürlüğü kapsamındadır. Dolayısıyla bu taleplere ilişkin olarak verilecek kararlar aynı zamanda teşebbüs özgürlüğüne müdahale oluşturur. Temel haklara yapılacak müdahalenin kanuniliğinden söz edebilmek için, müdahale yetkisi veren kuralların açık, içeriği öngörülebilir ve temel ilkelerin belli olması gerekir. “Uygun görülen” şeklinde düzenleme yapmak aslında herhangi bir düzenleme yapılmadığını, alınacak kararların yöneticilerin keyfine bırakıldığını göstermektedir. Bu nedenle iptali istenen kural temel hakların kanunla sınırlan...

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 16

1- 23/7/1995 tarihli ve 4121 sayılı Kanunun hükmüdür.

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 5

V. Devletin temel amaç ve görevleri

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 7

VII. Yasama yetkisi

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 28

Adresi meçhul olanlara tebligat ilanen yapılır.

auto_textKanun

39 sayılı (MÜLGA) 39 Sayılı 1962 Yılında Gelir Vergilerinin 3, Kurumlar Vergisinin 2 Taksitte Ödenmesi Ve 193 Sayılı Gelir Vergisi Kanununa Geçici Bir Madde İlâvesi Hakkında Kanun

Benzer Kararlar

Anayasa Mahkemesi

E. 2019/74 · K. 2020/29

17 Temmuz 2020

Anayasa Mahkemesi

E. 2018/139 · K. 2020/12

5 Mayıs 2020

Anayasa Mahkemesi

E. 2018/155 · K. 2020/27

23 Temmuz 2020

Anayasa Mahkemesi

E. 2019/71 · K. 2020/82

24 Şubat 2021

Anayasa Mahkemesi

E. 2018/27 · K. 2020/49

24 Mart 2021

Anayasa Mahkemesi

E. 2019/21 · K. 2020/51

15 Aralık 2020