Oyun makinası çalıştıran yerlerden alınacak eğlence vergisinin, günlük toplam miktarın azami haddini aşmamak kaydıyla oyun makinası adedine göre hesaplanabileceği hk.
Danıştay 9. Daire E. 1997/5373 K. 1998/3172 T. 17.9.1998 EĞLENCE VERGİSİ OYUN MAKİNASI ÇALIŞTIRAN YERLERDEN ALINACAK EĞLENCE VERGİSİNİN, GÜNLÜK TOPLAM MİKTARIN AZAMİ HADDİNİ AŞMAMAK KAYDIYLA OYUN MAKİNASI ADEDİNE GÖRE HESAPLANABİLECEĞİ HK. 2464/md. 20 , 21 Temyiz İsteminde Bulunan : ... Belediye Başkanlığı Vekili : Av. ... Karşı Taraf : ... Elektrik San. Ür. İhr. Tic. Ltd. Şti. Vekili : Av. ... İstemin Özeti : Casino işletmeciliği yapan yükümlü şirket adına Mayıs 1996 dönemi için tarh olunan kusur cezalı eğlence vergisinin terkini istemiyle açılan davayı; 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 20/3 ve 21. maddelerinde eğlence vergileri ile ilgili hükümlerin getirdiği, bu hükümlerde kanun koyucunun "biletle girilmesi zorunlu olmayan eğlence yerleri" ifadesini kullanmakla eğlence yerlerini bir bütün olarak kabul ettiği ve talih oyunları makinalarının her birini ayrı bir eğlence yeri olarak kabul etmediği, ancak Belediye Meclisine, mahallin çeşitli semtleri arasındaki sosyal ekonomik farklılıkları göz önünde tutarak en az ve en üst sınır arasındaki vergiyi tespit etme yetkisi verdiği, yükümlü şirketin de eğlence vergisini tespit edilen üst sınırdan ödediğinin anlaşıldığı, bu durumda 2464 sayılı Kanuna aykırı olarak yükümlü şirketin işlettiği salonda bulunan oyun makinası adedine göre yapılan tarhiyatta yasalara uygunluk görülmediği, tarh edilen miktardan ödenen ve ihtilaflı olmayan kısım düşüldükten sonra kalan miktarın terkini icap ettiği gerekçesiyle kabul ederek kusur cezalı tarhiyatı terkin eden ... Vergi Mahkemesinin 24.3.1997 tarih ve 1997/394 sayılı kararına göre elektronik oyun aleti çalıştıran yerlerden alınacak eğlence vergisinin oyun aleti adedine göre hesaplanacağı ve tarhiyatın belediye meclis kararına dayandığı ileri sürülerek bozulması isteminden ibarettir. Savunmanın Özeti : Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. Savcı ...'ın Düşüncesi : İleri sürülen bozma nedenleri, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1 numaralı bendinde öngörülen nedenlerden hiçbirisine girmediğinden, temyiz isteğinin reddi ile hukuka ve usul hükümlerine uygun bulunan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerekeceği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ...'in Düşüncesi: İleri sürülen iddialar usule ve hukuka uygun Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü: Temyiz edilen ... Vergi Mahkemesinin 24.3.1997 tarih ve 1997/394 sayılı kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığı gibi, belediye başkanlığının temyiz dilekçesinde belirttiği Dairemiz kararında oyun makinası başına eğlence vergisi tarh olunabileceği, ancak günlük toplam miktarın azami had olan 200.000.- lirayı geçmeyeceği belirtilmiş olduğundan...