Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 2000/6850 · K. 2002/1845
DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

Esas No:2000/6850 Karar No:2002/1845

E. 2000/6850K. 2002/184513 Mayıs 2002
emsal ücretemsal bedel
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Emsal araştırmasına gidilmeksizin, takdir dosyası da getirtilerek incelenmeksizin, bilirkişi raporuna dayanılarak verilen kararda yasal isabet bulunmadığı hakkında.

Karar Metni

Danıştay 7. Daire E. 2000/6850 K. 2002/1845 T. 13.5.2002 EMSAL BEDEL EMSAL ÜCRET EMSAL ARAŞTIRMASINA GİDİLMEKSİZİN, TAKDİR DOSYASI DA GETİRTİLEREK İNCELENMEKSİZİN, BİLİRKİŞİ RAPORUNA DAYANILARAK VERİLEN KARARDA YASAL İSABET BULUNMADIĞI HAKKINDA. 213/md. 267 Temyiz İsteminde Bulunan: .... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf: .... İstemin Özeti: Davacının, kat karşılığı olarak inşa ettiği binada bulunan bağımsız bölümlerden, maliyet bedeli esasına göre değerlemek suretiyle kendi adına fatura ederek, 20.12.1995 tarihinde işletmeden çektiği bir adet işyerinin emsal bedelinin, takdir komisyonunca takdir edilen emsal bedeline göre düşük olduğundan bahisle, inceleme raporuna dayanılarak, Aralık/1995 dönemi için davacı adına re'sen salınan katma değer vergisi ile kesilen ağır kusur cezasına ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davada; işletmeden çekilen bir adet işyerinin gerçek satış bedelinin tespiti amacıyla Mahkemelerince mahallinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporda; işyerinin işletmeden çekildiği tarih itibarıyla binadaki mevcut diğer emsalleri ile belirtilen yıldaki Bayındırlık Bakanlığı inşaat maliyetleri ve arsa payları da göz önüne alınarak emsal bedelin belirlendiği; davalı idarenin, bilirkişilerin emsal bedelini maliyet bedeli esasına göre belirledikleri yönünde yaptığı itiraz yerinde görülmeyerek, bilirkişi raporu ile belirlenen emsal bedelin Mahkemelerince de uygun bulunduğu; bu durumda, tarhiyatın 85.000.000.- lira matrah farkı üzerinden yapılması gerektiği; öte yandan, vergi dairesinin taşınmazın işletmeden çekilmesinden haberdar edilmiş olması karşısında, olaya, kusur cezası uygulanması gerektiği gerekçesiyle tarh ve ceza kesme işleminin 85.000.000.- lira matrah üzerinden hesaplanacak vergi aslından ve bu miktara isabet eden kusur cezasından fazlasına ilişkin kısmının, iptali; davanın bundan fazlaya ilişkin kısmının ise, reddi yolundaki .... Vergi Mahkemesinin 8.9.1999 gün ve E: 1999/15; K: 1999/184 sayılı kararının iptale ilişkin hüküm fıkrasının; bilirkişilerce maliyet bedeli esasına göre emsal bedel takdir edildiği ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: İstemin reddi gerektiği yolundadır. Tetkik Hakimi ....'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz istemi reddedilerek kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ....'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp, vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle, temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince işin gereği görüşüldü: Temyiz başvurusu; da...

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 2013/9693 · K. 2017/514

2 Şubat 2017

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2005/4021 · K. 2007/791

14 Mart 2007

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2008/4390 · K. 2010/5590

10 Kasım 2010

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2004/3454 · K. 2005/4962

28 Aralık 2005

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 1995/2235 · K. 1996/65

16 Ocak 1996

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2003/2214 · K. 2005/183

8 Şubat 2005