Herhangi bir vergilendirme durumunda vergiye tabi işlemleri bulunmayan mükelleflerin de beyanname vermek zorunda oldukları, bu hükme uymayanlar hakkında birince derecede usulsüzlük cezası kesilmesi gerektiği hk.
Danıştay 7. Daire E. 2000/6453 K. 2002/603 T. 14.2.2002 BEYANNAME VERME ZORUNLULUĞU BİRİNCİ DERECE USULSÜZLÜK CEZASI HERHANGİ BİR VERGİLENDİRME DURUMUNDA VERGİYE TABİ İŞLEMLERİ BULUNMAYAN MÜKELLEFLERİN DE BEYANNAME VERMEK ZORUNDA OLDUKLARI, BU HÜKME UYMAYANLAR HAKKINDA BİRİNCE DERECEDE USULSÜZLÜK CEZASI KESİLMESİ GEREKTİĞİ HK. 213/md. 352 3065/md. 40 Temyiz İsteminde Bulanan: .... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf: .... Kooperatifi İstemin Özeti: 1996 yılının 6 ila 12'nci dönemleri için katma değer vergisi beyannamesini vermeyen davacı adına 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 352'nci maddesi uyarınca birinci derece usulsüzlük cezası kesilmesine ilişkin işlemi; yapı kooperatifi olan ve kar amacı bulunmayan davacı kooperatifin ticari ve sınai anlamda mal ve hizmet tesliminde bulunduğu düşünülemeyeceğinden, katma değer vergisi mükellefi olarak kabul edilemeyeceği; bu durumda, beyanname vermediğinden bahisle kesilen birinci derece usulsüzlük cezasında yasal isabet bulunmadığı gerekçesiyle iptal eden .... Vergi Mahkemesinin 12.1.1999 gün ve E: 1998/625; K: 1999/26 sayılı kararının; Katma Değer Vergisi Kanununun 40 ve 41'inci maddesi uyarınca beyanname vermek zorunda olan davacı kooperatifin beyanname vermediği açık olduğundan, kesilen birinci derece özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi ....'nun Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz istemi reddedilerek kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ....'ün Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp, vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle, temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince işin gereği görüşüldü: 213 sayılı Yasanın 352'nci maddesinin 1/1'inci fıkrasında, vergi ve harç beyannamelerinin süresinde verilmemiş olmasının birinci derece usulsüzlük cezasını gerektirdiği; 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 40'ıncı maddesinin 3'üncü fıkrasında ise, herhangi bir vergilendirme döneminde vergiye tabi işlemleri bulunmayan mükelleflerin de, beyanname vermek mecburiyetinde oldukları hükümleri yer almıştır. Olayda, uyuşmazlık konusu dönemlerde davacı kooperatifin mükellefiyeti devam etmesine karşın, katma değer vergisi beyannamelerini vermediği tartışmasızdır. Katma Değer Vergisi Kanununun yukarıda açıklanan düzenlemesinde, vergiye tabi faaliyetin olmaması beyanname vermeme nedeni olarak kabul edilemediğinden, davacı kooperatif adına Vergi Usul Kanununun yukarıda yer alan hükmü uyarınca birinci derece usulsüz...