Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 1997/3654 · K. 1998/2834
DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

Esas No:1997/3654 Karar No:1998/2834

E. 1997/3654K. 1998/283416 Eylül 1998
zamanaşımıuzlaşma
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Uzlaşmanın vaki olmadığına dair tutanağın tebliğinden itibaren genel hükümler dairesinde dava açılabileceği, süre aşımından sonra dava açılmasında yasal isabet görülmediği hk.

Karar Metni

Danıştay 7. Daire E. 1997/3654 K. 1998/2834 T. 16.9.1998 UZLAŞMA ZAMANAŞIMI UZLAŞMANIN VAKİ OLMADIĞINA DAİR TUTANAĞIN TEBLİĞİNDEN İTİBAREN GENEL HÜKÜMLER DAİRESİNDE DAVA AÇILABİLECEĞİ, SÜRE AŞIMINDAN SONRA DAVA AÇILMASINDA YASAL İSABET GÖRÜLMEDİĞİ HK. 213/md. 5 , 7 Temyiz İsteminde Bulunan: ... Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi Karşı Taraf : Dış Ticaret Vergi Dairesi Müdürlüğü İstemin Özeti : Yükümlü şirket adına Ağustos 1993 dönemi için tarh edilen damga vergisi ile kesilen kusur cezasına karşı uzlaşma sağlanamaması üzerine açılan davayı; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun ek 7'nci maddesinde, yükümlülerin, tarh edilen vergiye veya kesilen cezaya uzlaşmanın vaki olmadığına dair tutanağın kendisine tebliğinden itibaren genel hükümler dairesinde ve yetkili vergi mahkemesi nezdinde dava açabileceği, dava açma müddeti bitmiş veya 15 günden az kalmış ise, bu müddetin tutanağın tebliği tarihinden itibaren 15 gün uzayacağının belirtildiği, olayda; 28.5.1996 tarihinde tebliğ edilen uzlaşma komisyonu kararına karşı 12.6.1996 tarihinde dava açılması gerekirken, 15 günlük süre geçirildikten sonra 24.6.1996 tarihinde dava açılmasında, süre aşımı sebebiyle yasal isabet görülmediği gerekçesiyle reddeden ... Vergi Mahkemesinin 25.6.1996 gün ve E:1996/766; K:1996/1265 sayılı kararının; uzlaşmanın vaki olmadığına dair düzenlenen tutanağın halen kendisine tebliğ edilmediği, bu halde 15 günlük sürenin başlamadığı ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır. Tetkik Hakimi ...'in Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz istemi reddedilerek kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı ...'nun Düşüncesi : Yükümlü şirket adına 1993/12 vergilendirme dönemi için kusur cezalı olarak salınan damga vergisine karşı uzlaşmanın sağlanamaması üzerine açılan davanın, süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin vergi mahkemesi kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. Mükellef temsilcisi ...'un katılımı ile yapılan uzlaşma komisyonu toplantısında uzlaşmaya varılamaması üzerine düzenlenen 28.5.1996 tarih ve 1996/14 sayılı tutanağın, birer örneğinin ilgili ile vergi dairesi müdürüne elden tebliğ edilmiş olduğu, dosyadaki imzalı tutanak örneği ile sabit olup, yükümlü de bu tutanağın kendilerine tebliğ edilmediği yolunda bir iddiada bulunmamaktadır. Yukarıda açıklanan tarihten itibaren 15 gün geçirilerek açılan davanın süre yönünden reddine ilişkin vergi mahkemesi kararında, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun Ek 5 ve 7'nci maddelerindeki düzenlemeye aykırılık bulunmadığından, yasal dayanaktan yoksun temyiz isteminin reddi ile mahkeme kararının onanmasının gerekeceği düşünülmüştür. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince işin gereği görüşüldü: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz istem...

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1998/2261 · K. 1999/13

12 Ocak 1999

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2008/1569 · K. 2009/2698

17 Haziran 2009

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 2007/856 · K. 2009/776

16 Mart 2009

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2001/2977 · K. 2002/2428

11 Haziran 2002

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 2000/3173 · K. 2003/607

29 Ocak 2003

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 1999/2191 · K. 2000/736

24 Şubat 2000