Fatura düzeni hk.
Danıştay 3. Daire E. 2001/4050 K. 2004/348 T. 17.2.2004 FATURA NİZAMI FATURA DÜZENİ HK. 213/md. 134 , 229 , 230 Temyiz Eden: .... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf: ..... İstemin Özeti: Fatura ticareti yapan .... tarafından düzenlenen yedi adet gider faturasını kayıtlarına intikal ettirerek dönem giderlerini olduğundan fazla gösterdiği görüşüyle 1997 takvim yılı için davacı adına re'sen salınan kaçakçılık cezalı gelir vergisi, fon payı ve geçici vergiyi; Vergi Usul Kanununun 3'üncü maddesi uyarınca vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, davacının kayıtlarına intikal ettirdiği faturaların sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı olduğu mahkeme tarafından da kabul edilmekle birlikte, davalı idarece tornacılık yapan davacı tarafından faturalarda belirtilen ve ticari kazancın elde edilmesi için gerekli yuvarlık otomat çeliği, siyah boru ve yuvarlak demir gibi malzemelerin alınmadığı ve kullanılmadığına ilişkin açık bir tespit yapılmadığından, bu faturalara konu giderlerin kabul edilmemesi suretiyle bulunan matrah farkı üzerinden yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle kaldıran .... Vergi Mahkemesinin 13.2.2001 gün ve E: 1998/1115, K: 2001/253 sayılı kararının; davacının faturaları temin ettiği ....'in fatura ticareti yaptığı saptandığından bu harcamaların gider kayıtlarına intikal ettirilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı ileri sürülerek bozulması istenmiştir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi: .... Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. Savcı: .... Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Üçüncü Dairesince işin gereği görüşülüp düşünüldü: 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 229'uncu maddesinde faturanın; satılan emtia veya yapılan iş karşılığında müşterinin borçlandığı meblağı göstermek üzere emtiayı satan veya işi yapan tüccar tarafından müşteriye verilen ticari belge olduğu kurala bağlanmıştır. Aynı Kanunun 230'uncu maddesinde yazılı bilgileri içermesine rağmen gerçekte bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan ya da malı satan ve işi yapan dışındaki bir kişi tarafından düzenlenen faturaların, alım satım ya da hizmet ifasının belgesi olarak kabulüne olanak bulunmamaktadır. 213 sayılı Yasanın 134'üncü maddesinde vergi incelemelerinin amacının; ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunun araştırılması, tespit edilmesi ve sağlanması olduğu ...