Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Anayasa Mahkemesi/E. 2017/156 · K. 2019/37
Anayasa Mahkemesi

Anayasa Mahkemesinin 15/5/2019 Tarihli ve E: 2017/156, K: 2019/37 Sayılı Kararı

E. 2017/156K. 2019/3725 Temmuz 2019
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

25.7.2019 tarihli Resmi Gazete'de Anayasa Mahkemesinin 15/5/2019 Tarihli ve E: 2017/156, K: 2019/37 Sayılı Kararı yayımlanmıştır.

Karar Metni

‘… 1) 18.06.2017 tarihli ve 7033 sayılı Sanayinin Geliştirilmesi ve Üretimin Desteklenmesi Amacıyla Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 1. maddesinin Anayasaya Aykırılığı 7033 sayılı Kanunun 1. maddesi ile 2/1/1924 tarihli ve 394 sayılı Hafta Tatili Hakkında Kanun yürürlükten kaldırılmıştır. Hafta tatili kavramı anayasal bir hak ve ödev olarak düzenlenen ‘çalışma’ ile ilgilidir. Birinci Dünya Savaşı’nın yarattığı yıkım tüm devletlere sosyal ve ekonomik adaletsizlikle, kırılgan grupların korunması, uluslararsı barışın tesisi ve sürdürülebilirliği konularında sorumluluk üstlenilmesi gerektiğini göstermiştir. Savaşın ardından işçiler, kadınlar gibi özel grupların korunmasına yönelik çok taraflı anlaşmalar hazırlanmış ve yürürlüğe girmiştir. Savaştan sonra imzalanan Versay (Versailles) Barış Antlaşması da bunlardan biridir. Versay Barış Antlaşması, evrensel barışın, inşası ve sürdürülebilirliği için sosyal adaleti sağlanmasının önemini açıkça belirtmiştir. Antlaşma ayrıca, haftalık ve günlük azami çalışma sürelerinin düzenlenmesi gerektiğine yer verilmiştir. Birinci Dünya Savaşının yarattığı yıkımın yanı sıra, savaşın ardından daha görünür hale gelen sorunları çözebilmek amacıyla sosyal reformların yürürlüğe girmesi, politik ve sendikal baskılar, ahlaki ve insani yaklaşımlar, kalıcı barışa katkı sağlamak amacı çalışanların haklarının korunması düşüncesinin ülkeler tarafından benimsenmesini sağlamıştır. Nitekim, herhangi bir ülkenin, emeğin insani koşullarını benimsememesi, kendi ülkelerindeki durumu iyileştirme isteğinde olan diğer ülkeler için bir engel teşkil edeceği düşüncesi benimsenmiştir. Bu sebeple çalışanların emeğinin sömürüsüne karşı korunması düşüncesi, kendisini ilk olarak çalışanların haftalık çalışma ve dinlenme süresinin belirlenmesinde göstermiştir. Çalışma ve dinlenme hakkı Birleşmiş Milletler ve Avrupa Konseyi tarafından da önemsenen bir konudur. Hatta, Birleşmiş Milletler bünyesinde çalışma yaşamı konusunda uzman kuruluş olarak Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) kurulmuştur. ILO Anayasası çalışma koşullarıyla ilgili olarak; çalışma sürelerinin düzenlenmesi, günlük ve haftalık azami çalışma sürelerinin belirlenmesi zorunluluğunu işaret etmiştir. 1919 yılında Vaşington’da gerçekleştirilen Uluslararası Çalışma Örgütü’nün genel konferansından itibaren Örgüt, çalışma süreleriyle ve haftalık dinlenmeye dair birçok sözleşme hazırlamış ve bunlar yürürlüğe girmiştir. Birleşmiş Milletler bünyesinde Uluslararası Çalışma Örgütünün dışında çalışma yaşamıyla dolaylı veya doğrudan bir çok sözleşme hazırlanmıştır. Sözleşmeler dışında çeşitli bildirge ve ilkelerle de çalışma hakkı ve çalışanlara sağlanan güvencelere odaklanmıştır. Bunlardan ilki uluslararası olarak da yaygın olarak benimsenen Evrensel İnsan Hakları Bildirgesi’dir. 10 Aralık 1948 tarihinde kabul edilen Evrensel İnsan Hakları Bildirgesi Türkiye tarafından 6 Nisan 1949 onaylanmıştır. Bildirge, uluslararası hukuk bakımından bağlayıcı nitelikt...

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 2

II. Cumhuriyetin nitelikleri

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 5

V. Devletin temel amaç ve görevleri

full_scan_v1Kanun

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, m. 3

Bu kanunun temel ilkeleri şunlardır:

auto_textKanun

37 sayılı 37 Sayılı Belediye Opera Ve Tiyatroları Sanatkâr, Mütehassıs, Hizmetli ve Stajyerlerine Verilecek Ücretler

Benzer Kararlar

Anayasa Mahkemesi

E. 2017/17 · K. 2021/59

5 Ocak 2022

Anayasa Mahkemesi

E. 2018/105 · K. 2019/71

13 Kasım 2019

Anayasa Mahkemesi

E. 2019/6 · K. 2019/25

30 Mayıs 2019

Anayasa Mahkemesi

E. 2019/35 · K. 2019/53

24 Temmuz 2019

Anayasa Mahkemesi

E. 2018/74 · K. 2019/92

10 Mart 2020

Anayasa Mahkemesi

E. 2019/11 · K. 2019/86

3 Mart 2020