Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 1999/4877 · K. 1999/4320
DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

Esas No:1999/4877 Karar No:1999/4320

E. 1999/4877K. 1999/432018 Kasım 1999
ödeme emrizamanaşımı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Zamanaşımı süresi geçtikten sonra yapılan tarhiyata dayalı ödeme emrinin iptali gerektiği hk.

Karar Metni

Danıştay 11. Daire E. 1999/4877 K. 1999/4320 T. 18.11.1999 ZAMANAŞIMI ÖDEME EMRİ ZAMANAŞIMI SÜRESİ GEÇTİKTEN SONRA YAPILAN TARHİYATA DAYALI ÖDEME EMRİNİN İPTALİ GEREKTİĞİ HK. 6183/md. 58 Temyiz İsteminde Bulunan : ... İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi Karşı Taraf : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü İstemin Özeti : Yükümlü şirket adına 1992 yılının Ocak ve Mayıs dönemlerine ilişkin olarak tarh edilen katma değer vergisine karşı süresinde dava açılmaması ve ödemede bulunulmaması nedeniyle tahakkuk aşamasına geldiği ileri sürülen kamu alacağının tahsili amacıyla ödeme emri düzenlenmiştir. .... Vergi Mahkemesinin 1.6.1999 gün ve E: 1998/513, K: 1999/401 sayılı kararıyla; yükümlü şirketin işçisi olan ....'a tebliğ edildiği ileri sürülen vergi-ceza ihbarnamelerine ait tebliğ alındısındaki imzanın adı geçen şahsa ait olup olmadığının tespiti amacıyla yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda imzanın bu şahsa ait olduğunun anlaşılması karşısında, usulüne uygun olarak yapılan tebligat üzerine yasal süre içinde dava açılmaması ve ödeme de yapılmaması nedeniyle, söz konusu kamu alacağının ödeme emri ile takibinin mümkün hale geldiğinin anlaşıldığı, bu durumda düzenlenen ödeme emrinde yasal isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Yükümlü şirket temsilcisi tebliğ alındısındaki imzanın ....'a ait olmadığını, tebligatın usulüne uygun olarak şirket kanuni temsilcisi ya da müdürüne yapılmadığını ve olayda tarh zamanaşımı bulunduğunu ileri sürerek mahkeme kararının bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti: İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır. Danıştay Savcısı ....'nun Düşüncesi: Yükümlü şirket adına 1992 yılı ilgili dönemlerine ilişkin olarak tarh edilen katma değer vergileri nedeniyle düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davanın reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir. Dosyanın incelenmesinden, yükümlü şirketin 1992 yılı katma değer vergisi borçlarından dolayı 1997 yılı sonunda takdir komisyonuna sevk edildiği, daha sonra düzenlenen inceleme raporu uyarınca takdir komisyonunca 1998 yılı içinde takdir edilen matrah üzerinden yükümlü şirket adına 1992 yılı ilgili dönemleri için re'sen kaçakçılık cezalı katma değer vergisi salındığı ve buna ait ihbarnamelerin 1998 yılı içinde şirket işçisine tebliğ edildiği, yasal süre içerisinde dava açılmadığı gibi ödemede de yapılmadığı nedeniyle dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği anlaşılmaktadır. Olayda, yükümlü şirket ilgili dönemlerde re'sen tarh nedenlerinden beyanname vermeme nedeniyle takdire sevk edilmişse de, takdir komisyonu kararına dayanak alınan inceleme raporundan ilgili dönemlere ait katma değer vergisi beyannamelerinin eksiksiz olarak verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 30. maddesine göre re'sen takdir nedeni bulunmadığı halde takdire sevk olayı tarh zamanaşımını durdurmayacağından yükümlü şirket adına 1992 yılı ilgili dönemleri için 1997 yılı sonuna kadar tarhiyat yapılıp tebliğ edilmesi ger...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 30

(Değişik birinci fıkra: 21/1/1983-2791/1 md.) Resen vergi tarhı, vergi

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

E. 1999/2536 · K. 2000/3006

4 Temmuz 2000

DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

E. 1999/5082 · K. 2000/2214

22 Mayıs 2000

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2002/173 · K. 2004/3549

26 Mayıs 2004

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 1998/307 · K. 1999/321

2 Şubat 1999

DanıştayDanıştay 12. Daire Kararları

E. 2016/9184 · K. 2017/128

2 Şubat 2017

DanıştayDanıştay 3. Daire Kararları

E. 1999/5040 · K. 2001/1184

4 Nisan 2001