Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 1997/663 · K. 1998/1422
DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

Esas No:1997/663 Karar No:1998/1422

E. 1997/663K. 1998/142222 Nisan 1998
şirketi temsil yetkisiödeme emri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Davacı adına ödeme emri düzenlenebilmesi için davacının şirketi temsile yetkili olması gerektiği hk.

Karar Metni

Danıştay 11. Daire E. 1997/663 K. 1998/1422 T. 22.4.1998 ÖDEME EMRİ ŞİRKETİ TEMSİL YETKİSİ DAVACI ADINA ÖDEME EMRİ DÜZENLENEBİLMESİ İÇİN DAVACININ ŞİRKETİ TEMSİLE YETKİLİ OLMASI GEREKTİĞİ HK. 6183/md. 35 , mük.md.35 Temyiz İsteminde Bulunan : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf : ... İstemin Özeti : ... Gıda Dış Ticaret Limited Şirketinin 1993 ve 1994 yıllarının çeşitli dönemlerine ilişkin ödenmeyen vergi borçlarının tahsili amacıyla 6183 sayılı Yasanın mükerrer 35. maddesi uyarınca adı geçen şirketin ortağı olan davacı adına ödeme emri düzenlenmiştir. ... Vergi Mahkemesi 30.10.1996 gün ve E:1996/220, K:1996/1632 sayılı kararıyla; 6183 sayılı Yasanın mükerrer 35. maddesine göre takip edilebilecek kişilerin borçlu şirketin kanuni temsilcisi olması gerektiği, verilen arka kararı üzerine ibraz edilen 2.4.1992 ve 27.4.1993 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazeteleri'nin incelenmesinden, 1993 ve 1994 yıllarında davacının şirketin sadece ortağı olup kanuni temsilci sıfatını taşımadığının anlaşıldığı, bu nedenle anılan yasa hükmü uyarınca davacı adına düzenlenen ödeme emrinde isabet görülmediği gerekçesiyle iptaline karar vermiştir. Davalı idare, vadesinde ödenmeyen ve şirket malvarlığından tahsil edilemeyen kamu alacağının tahsili için şirket ortağı adına düzenlenen ödeme emrinin yasal olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Danıştay Savcısı ...'ın Düşüncesi: İleri sürülen bozma nedenleri, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1 numaralı bendinde öngörülen nedenlerden hiçbirisine girmediğinden, temyiz isteğinin reddi ile hukuka ve usul hükümlerine uygun bulunan, vergi mahkemesi kararının onanması gerekeceği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ...'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49. maddesi 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Onbirinci Dairesince işin gereği görüşüldü: Uyuşmazlık, davacının ortağı olduğu şirketin 1993 ve 1994 yıllarının çeşitli dönemlerine ait ödenmeyen vergi borçlarının tahsili amacıyla 6183 sayılı Yasanın mükerrer 35. maddesinde yer alan hüküm uyarınca adına ödeme emri düzenlenmesinden doğmuştur. 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanunun mükerrer 35 inci maddesinde, tüzel kişilerle küçüklerin ve kısıtlıların, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmayan teşekküllerin mal varlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacakları, kanuni temsilcilerin ve tüzel kişiliği olmayan teşekkülü idare edenlerin şahsi mal varlıklarından bu kanun hükümlerine göre tahsil edileceği hükme bağlanmış olup, bu hüküm 6183 sayılı Kanuna 2.6.1995 gün ve 22301 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 4108 sayılı Kanunun 11. maddesiyle eklenmiştir. Kanunların zaman bakımından yürürlüğe girmesinde genel kural, devlete ve kanunlara olan güven n...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 10

Tüzel kişilerle küçüklerin ve kısıtlıların, Vakıflar ve cemaatlar gibi tüzel

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 1998/4848 · K. 1999/1583

21 Nisan 1999

DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

E. 1995/5521 · K. 1997/2

7 Ocak 1997

DanıştayDanıştay 7. Daire Kararları

E. 2000/6726 · K. 2002/791

27 Şubat 2002

DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

E. 1995/3847 · K. 1996/3969

6 Kasım 1996

DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

E. 1997/3142 · K. 1999/619

11 Şubat 1999

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2008/2671 · K. 2008/4808

21 Ekim 2008