Vergi alacağından dolayı kanuni temsilcilerin sorumlu tutulabilmesi için, alacağın tüzel kişilikten tahsil olanağının kalmamış olması gerektiği hk.
Danıştay 11. Daire E. 1996/844 K. 1996/975 T. 7.3.1996 KANUNİ TEMSİLCİLERİN SORUMLULUĞU VERGİ ALACAĞINDAN DOLAYI KANUNİ TEMSİLCİLERİN SORUMLU TUTULABİLMESİ İÇİN, ALACAĞIN TÜZEL KİŞİLİKTEN TAHSİL OLANAĞININ KALMAMIŞ OLMASI GEREKTİĞİ HK. 213/md. 10 Temyiz İsteminde Bulunan : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf : ... İstemin Özeti : ... Boru ve Profil San. A.Ş.'nin vadesinde ödenmeyen 1994 yılı Temmuz dönemine ilişkin vergi borçlarının tahsili amacıyla şirketin ortağı sıfatıyla davacı adına ödeme emri düzenlenmiştir. ... Vergi Mahkemesi 5.7.1995 gün ve E:1995/545, K:1995/1213 sayılı kararıyla, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 10. maddesi hükmü uyarınca kanuni temsilcilerin şirketin vergi borçlarından sorumlu tutulabilmesi için vergi alacağının şirket tüzel kişiliğinden tahsil olanağının kalmamış olması gerektiği, mahkemelerince 28.3.1995 günlü ara kararı gereğince davalı idareden getirtilen belge ve bilgilerin değerlendirilmesinden, borçlu şirketin borçlarını ödemesi için taksitlendirme talebinde bulunduğu, bu talebin reddedildiği, 30.12.1994 tarihli taksitlendirme talebinin "izahat" başlıklı kısmında şirketin sabit kıymetlerinin halihazır değerinin 20 milyar liranın üzerinde olduğu, bir adet boru ve profil hattının 27.10.1994 tarih ve 174912 sayılı haciz tutanağı ile davalı idare tarafından haczedildiği, şirketin menkul ve gayrimenkul mal varlığının mevcut olup olmadığı mevcut ise değerinin ne olduğu, şirketin aciz halinde olup olmadığı ve iflasının istendiği yolunda idarece yapılmış bir tespitin bulunmadığı anlaşıldığından 213 sayılı Kanunun 10. maddesinde öngörülen şartlar gerçekleşmeden düzenlenen ödeme emrinde yasal isabet görülmediği gerekçesiyle ödeme emri iptal edilmiştir. Vergi dairesi müdürlüğünce, şirketin bilinen adresinde bulunamadığı, vergiler vadesinde ödenmediğine göre kesinleşen kamu alacağının tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinde yasaya aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek mahkeme kararının bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: İstemin reddi gerekeceği yolundadır. Danıştay Savcısı ...'un Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ...'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49. maddesi 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Onbirinci Dairesince işin gereği görüşüldü: 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 10. maddesinde, tüzel kişilerin vergi yükümlüsü olmaları halinde bunlara düşen vergisel ödevlerin kanuni temsilcileri tarafından yerine getirilec...