Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 01.11.2021 tarih ve 2019-6050 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.12.2021 tarih ve KYB-2021/135155 sayılı ihbarname ile; Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ... hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2018 tarihli ve 2016/315 esas, 2018/282 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.01.2019 tarihli ve 2019/57 değişik iş sayılı kararının "Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine...
11. Ceza Dairesi 2022/21 E. , 2022/301 K.
"İçtihat Metni"
Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 01.11.2021 tarih ve 2019-6050 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.12.2021 tarih ve KYB-2021/135155 sayılı ihbarname ile; Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ... hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2018 tarihli ve 2016/315 esas, 2018/282 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.01.2019 tarihli ve 2019/57 değişik iş sayılı kararının "Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede, Dosya kapsamına göre, sanığın 27.01.2018 tarihinde alınan savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmediğini açıkça beyan ettiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/6-c maddesinin son cümlesinde yer alan "Sanığın kabul etmemesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hüküm karşısında, kabul etmediğini belirtmiş olmasına rağmen, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden" bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiş olmakla, Dosya incelendi gereği görüşüldü: İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2018 tarihli, 2016/315 Esas ve 2018/282 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.01.2019 tarihli ve 2019/57 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 12.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.