Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2019/3906 · K. 2019/9720
YargıtayYargıtay 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E. 2019/3906 K. 2019/9720

E. 2019/3906K. 2019/97207 Ekim 2019
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

"İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi DAVA TÜRÜ : Boşanma Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: İlk derece mahkemesince, davalı kadının ağır, davacı erkeğin az kusurlu oldukları gerekçesiyle erkeğin boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 13.03.2018 tarihli bu karara karşı davalı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, davalı kadının kusura yönelik istinaf taleplerinin kabulüyle, ilk derece mahkemesince taraflara yüklenen kusurlar yönünden her iki tarafın da eşit kusurlu olduğunun kabul...

Karar Metni

2. Hukuk Dairesi 2019/3906 E. , 2019/9720 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi DAVA TÜRÜ : Boşanma Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: İlk derece mahkemesince, davalı kadının ağır, davacı erkeğin az kusurlu oldukları gerekçesiyle erkeğin boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 13.03.2018 tarihli bu karara karşı davalı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, davalı kadının kusura yönelik istinaf taleplerinin kabulüyle, ilk derece mahkemesince taraflara yüklenen kusurlar yönünden her iki tarafın da eşit kusurlu olduğunun kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmiştir. Türk Medeni Kanunu'nun 166/1-2. maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenemeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. İlk derece mahkemesince gerekçeye esas alınan tanık Merve'nin anlatımları duyduklarını aktarmaktan ibaret olduğu; diğer tanık Dilara'nın ise evde yalnızken davalı kadının kendisine saldırdığı yönünde mahkemedeki beyanı ile karakolda alınan beyanının çelişkili olduğu, bu haliyle davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede herhangi bir kusurlu davranışının ispatlanamadığı gibi, davalı kadının tanıklarından Hatice ve Büşra'nın beyanlarından davadan sonra birlikteliğin devam ettiği de anlaşılmaktadır. Davacı erkek ise temyize gelmediğinden kusuru kesinleşmiş olup, erkek tam kusurludur. Açıklanan sebeplerle, davacı erkeğin boşanma davasının reddi gerekirken, kabulü doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 07.10.2019 (Pzt.)