Danıştay Kararı K. No. 1997/3797

4. Daire 1997/636 E. , 1997/3797 K. "İçtihat Metni" Daire : DÖRDÜNCÜ DAİRE Karar Yılı : 1997 Karar No : 3797 Esas Yılı : 1997 Esas No : 636 Karar Tarihi : 27/10/997 54 SERİ NUMARALI KURUMLAR VERGİSİ GENEL TEBLİĞİ İLE GETİRİLEN, İŞLETMELERİN VADELİ İŞLEMLERİNDE KULLANMIŞ OLDUKLARI GİDER BELGELERİNDE AYRICA GÖSTERİLMESE BİLE FAİZ, KOMİSYON, VADE FARKI GİBİ GİDER VE MALİYET UNSURLARININ GİDER KISITLAMASINA KONU OLACAĞI YÖNÜNDEKİ DÜZENLEME İLE UYGULAMA YÖNÜNDEN İŞLETMEDE KULLANILAN YABANCI KAYNAKLARIN HANGİ YILDA TEMİN EDİLDİĞİNİN ÖNEM ARZETMEDİĞİ YOLUNDAKİ DÜZENLEMENİN HUKUKA UYGUN OLMADIĞI HK. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun "Gider Kabul Edilmeyen Ödemeler" başlıklı 41 inci maddesine 4008 sayılı Kanunla eklenen 8 inci bendinde, bendde belirlenen bazı mükelleflerin, işletmede kullandıkları yabancı kaynaklara ilişkin giderler ile maliyet unsurları toplamının bir bölümünü gider olmak indiremeyeceği öngörülmüş, bu bendin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye ise Maliye Bakanlığı yetkili kılınmıştır. Bakanlık bu yetkisini 6.12.1996 gün ve 22839 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 54 seri numaralı Kurumlar Vergisi Genel Tebliği ile kullanmış ve konu hakkındaki usul ve esasları belirlemiştir. Bu Genel Tebliğin, işletmelerin vadeli işlemlerinde kullanmış oldukları gider belgelerinde ayrıca gösterilmese bile faiz, komisyon, vade farkı gibi gider ve maliyet unsurlarının gider kısıtlamasına konu olacağını, belgede gösterilmeyen bu unsurların reeskont işlemine tabi tutularak ayrıştırılacağını öngören hükümleriyle, imalatçıların yabancı kaynaklara ait gider ve maliyet unsurlarını maliyetlere pay vermemek ve doğrudan gider yazması durumunda maliyetlere pay verilmeyen kısmın gider kısıtlamasına tabi olacağı yolundaki hükümle, uygulama yönünden işletmede kullanılan yabancı kaynakların hangi yılda temin edildiğinin önem arzetmediği yolundaki hükümlerin iptali istenilmektedir. Davacı, Gelir Vergisi Kanunu'nun 41 inci maddesinin 8 inci bendi ile Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 15 inci maddesinin 13 üncü bendinin Anayasa'ya aykırı olduğunu, kanunda mal bedellerinin bir kısmının geç ödenmesi halinde ortada finansman gideri bulunacağına dair bir hükmün yer almadığını, Tebliğin Vergi Usul Kanunu'nun 275 inci maddesine aykırı olduğunu ve kanunların geriye yürümezliği ilkesini ihlal eden düzenlemeler getirdiğini ileri sürmektedir. Davacı kurumun, Gelir Vergisi Kanunu'nun 41 inci maddesinin 8 inci bendi ile Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 15 inci maddesinin 13 üncü bendinin Anayasa'ya aykırı olduğu iddiası ciddi görülmemiştir. Dava konusu Genel Tebliğ, davacının hukuki durumunu etkileyen düzenleyici hükümler içermesi nedeniyle idari davaya konu edilebileceğinden, davalı idarenin aksi yöndeki savunması yerinde bulunmamaktadır. 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 15.maddesinin 13.bendi ile göndermede bulunulan, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 41 inci maddesinin 8 inci bendinde "Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre dönem sonu stoklarını son giren ilk çıkar yöntemine ...