Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • Araçlar
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/4877 · K. 2020/10439
YargıtayYargıtay 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi E. 2020/4877 K. 2020/10439

E. 2020/4877K. 2020/1043913 Ekim 2020
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

" " MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Karşılıksız yararlanma HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 09/12/2009 tarihinde sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 11/01/2010 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 04/08/2011 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle sanığın yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 163/3, 62. maddelerinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımı süresinin 25/04/2006 tarihli ilk mahkumiyet hükmünden 10.12.2015 karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden yargılama devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş,...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/4877 E. , 2020/10439 K. " " MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Karşılıksız yararlanma HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 09/12/2009 tarihinde sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 11/01/2010 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 04/08/2011 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle sanığın yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 163/3, 62. maddelerinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımı süresinin 25/04/2006 tarihli ilk mahkumiyet hükmünden 10.12.2015 karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden yargılama devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 13/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

YargıtayYargıtay 2. Ceza Dairesi

E. 2020/10789 · K. 2020/8729

15 Eylül 2020

YargıtayYargıtay 2. Ceza Dairesi

E. 2020/3001 · K. 2020/8182

9 Temmuz 2020

YargıtayYargıtay 2. Ceza Dairesi

E. 2020/5831 · K. 2020/6658

24 Haziran 2020

YargıtayYargıtay 2. Ceza Dairesi

E. 2021/9396 · K. 2021/16472

12 Ekim 2021

YargıtayYargıtay 2. Ceza Dairesi

E. 2020/5772 · K. 2020/8629

10 Eylül 2020

YargıtayYargıtay 2. Ceza Dairesi

E. 2020/30201 · K. 2020/14007

1 Aralık 2020