Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Bölge Adliye Mahkemesi/E. 2019/628 · K. 2020/233
Bölge Adliye Mahkemesiİstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi

E. 2019/628 K. 2020/233

E. 2019/628K. 2020/23326 Şubat 2020
tazminatiadeitirazın iptaliistirdatiptal davasıicra inkar tazminatıicra takibi
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

DAVA : İtirazın İptali (Pey Akçesinden Kaynaklanan) DAVA TARİHİ : 05/12/2019 KARAR TARİHİ : 26/02/2020 Mahkememizde görülen İtirazın İptali davasının yapılan yargılaması sonunda, GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: İDDİA: Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında yapılan sözlü franchise anlaşması uyarınca davalının iban numarasına 5.000,00 TL ödeme yapıldığını, müvekkilinin isim hakkı ön ödemesi yapmasına rağmen davalının anlaşmaya uymadığını, bu nedenle davalı tarafın kusuru ile sözleşme gereği gibi ifa edilemediğinden paranın iadesi için davalıya ihtar gönderildiğini, ancak cevap alınamadığını beyanla ödenen bedelin istirdatı için başlatılan takibe davalı borçlu tarafından vaki olmuş itirazın iptali ile takibin devamına, asgari %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir. SAVUNMA: Davalı vekili, müvekkili şirketin ... isimli markanın sahibi olduğunu, franchise...

Karar Metni

T.C. İSTANBUL 14. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO : 2019/628 Esas KARAR NO : 2020/233

DAVA : İtirazın İptali (Pey Akçesinden Kaynaklanan) DAVA TARİHİ : 05/12/2019 KARAR TARİHİ : 26/02/2020 Mahkememizde görülen İtirazın İptali davasının yapılan yargılaması sonunda, GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: İDDİA: Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında yapılan sözlü franchise anlaşması uyarınca davalının iban numarasına 5.000,00 TL ödeme yapıldığını, müvekkilinin isim hakkı ön ödemesi yapmasına rağmen davalının anlaşmaya uymadığını, bu nedenle davalı tarafın kusuru ile sözleşme gereği gibi ifa edilemediğinden paranın iadesi için davalıya ihtar gönderildiğini, ancak cevap alınamadığını beyanla ödenen bedelin istirdatı için başlatılan takibe davalı borçlu tarafından vaki olmuş itirazın iptali ile takibin devamına, asgari %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir. SAVUNMA: Davalı vekili, müvekkili şirketin ... isimli markanın sahibi olduğunu, franchise verdiğini, davacı şirketin de ... şubesi açabilmek için müvekkiline başvurduğunu, davacının başvurusunun değerlendirilerek ... açması husunda karşılıklı anlaştıklarını, davacı tarafından müvekkili şirketin hesabına 5.000,00 TL cayma bedeli gönderildiğini, ancak davacının ... açmaktan kendilerinin vazgeçtiğini 5.000,00 TL nin cayma bedeli olarak müvekkilinin uhdesinde kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur. İNCELEME VE GEREKÇE: Dava hukuksal niteliği itibariyle,... anlaşması kapsamında ön ödeme olarak davalıya ödenen paranın sözleşmenin ihlali nedeniyle iadesi için başlatılan takibe vaki olmuş itirazın İİK'nın 67/1. maddesi uyarınca iptali istemine ilişkindir. Taraflar arasında ıslak imzalı ve yazılı olmayan, ancak her iki tarafın kabulünde olan franchise sözleşmesi bulunmaktadır. Davalı şirketin hesabına 5.000,00-TL bu sözleşme kapsamında yatırıldığı, dava dilekçesi ekindeki havale dekontundan anlaşılmaktadır. Havale dekontunun açıklama kısmında ''... Ödeme'' ibaresi bulunmaktadır. Buna göre dava konusu havalenin kapora amaçlı olarak davacı tarafından davalıya gönderildiği anlaşılmaktadır. Dolayısıyla gönderilen bu para TBK'nın 177. maddesi uyarınca pey akçesi niteliğini taşıdığı anlaşılmaktadır. Pey akçesi verilmesi halinde asıl olan akdin vukuna delil olarak verilmiş olması olup, açıkça cayma tazminatı olduğu şart edilmedikçe kapora, pey akçesi gibi verilen paralar cayma tazminatı olarak kabul edilmez. (Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 2017/165 Esas, 2017/4720 Karar sayılı, 08/06/2017 tarihli emsal içtihadı) Bir başka söyleyişle somut uyuşmazlıkta, davalının hesabına yatırılan paranın kural olarak pey akçesi olduğu, cayma akçesi olarak verildiğinin davalı tarafından ispata muhtaç olduğu aşikardır. (Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 2016/23841 Esas, 2019/6082 Karar sayılı, 13/05/2019 tarihli emsal içtihadı) Davacının ödediği paranın cayma tazminatı olarak kendisine ödendiği, davalı tarafından HMK'nın 200 ve devamı maddeleri uyarınca yazılı belge ile ispatlanabilmiş değildir....

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 13

II. Temel hak ve hürriyetlerin sınırlanması

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 19

III. Kişi hürriyeti ve güvenliği

full_scan_v1Kanun

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu, m. 1

(Değişik: 2/7/2012-6352/1 md.)

Benzer Kararlar

Bölge Adliye Mahkemesiİstanbul 19. Asliye Ticaret Mahkemesi

E. 2019/237 · K. 2020/566

14 Ekim 2020

Bölge Adliye Mahkemesiİstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi

E. 2019/261 · K. 2020/639

11 Aralık 2020

Bölge Adliye Mahkemesiİstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi

E. 2019/557 · K. 2020/142

26 Şubat 2020

Bölge Adliye Mahkemesiİstanbul 21. Asliye Ticaret Mahkemesi

E. 2019/258 · K. 2020/592

20 Kasım 2020

Bölge Adliye Mahkemesiİstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

E. 2019/552 · K. 2020/427

6 Ekim 2020

Bölge Adliye Mahkemesiİstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi

E. 2019/621 · K. 2020/236

16 Mart 2020