Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2019/9194 · K. 2020/12
YargıtayYargıtay 17. Ceza Dairesi

Yargıtay 17. Ceza Dairesi E. 2019/9194 K. 2020/12

E. 2019/9194K. 2020/126 Ocak 2020
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü; Sanıkların suça konu iki adet aküyü hakkında suç eşyasının satın alması suçundan beraat kararı verilen Mehmet Akif Maytar'a 22,00 TL karşılığı sattıkları anlaşılmakla, iyi niyetli olarak suç eşyasını satın alan Mehmet Akif Maytar'ın söz konusu zararı giderilmediğinden sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmamasına rağmen uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından, Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş...

Karar Metni

17. Ceza Dairesi 2019/9194 E. , 2020/12 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü; Sanıkların suça konu iki adet aküyü hakkında suç eşyasının satın alması suçundan beraat kararı verilen Mehmet Akif Maytar'a 22,00 TL karşılığı sattıkları anlaşılmakla, iyi niyetli olarak suç eşyasını satın alan Mehmet Akif Maytar'ın söz konusu zararı giderilmediğinden sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmamasına rağmen uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından, Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, gerekçeli karar başlığında; suç tarihinin 06/07/2012 yerine 05/07/2012 olarak, kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçen mağdur ...'nin şikayetçi ise şikayetçi olarak yazılmaları, mahallinde düzeltilebilir hatalar olduğundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılması gerekirken yazılmaması, mahallinde giderilebilir eksiklik olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...'nin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

YargıtayYargıtay 17. Ceza Dairesi

E. 2019/9609 · K. 2020/53

6 Ocak 2020

YargıtayYargıtay 17. Ceza Dairesi

E. 2019/11758 · K. 2020/61

6 Ocak 2020

YargıtayYargıtay 17. Ceza Dairesi

E. 2019/12682 · K. 2020/18

6 Ocak 2020

YargıtayYargıtay 17. Ceza Dairesi

E. 2019/13071 · K. 2020/124

6 Ocak 2020

YargıtayYargıtay 17. Ceza Dairesi

E. 2019/13699 · K. 2020/67

6 Ocak 2020