Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/11047 · K. 2020/20171
YargıtayYargıtay 3. Ceza Dairesi

Yargıtay 3. Ceza Dairesi E. 2020/11047 K. 2020/20171

E. 2020/11047K. 2020/2017124 Aralık 2020
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

(Kapatılan)3. Ceza Dairesi 2020/11047 E. , 2020/20171 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1) Sanıkların üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-c, 87/1-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmalarının ve iddianamede gösterilmeyen TCK'nin 87/1-son maddesinden ek savunmalarının yargılamayı yapan mahkemece bizzat alınması gerektiği gözetilmeyerek, talimat yoluyla aldırılması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (F.C.B. v İtalya, No: 12151/86, 28 Ağustos 1991) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin Adil yargılanma hakkı başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın Hak arama hürriyeti başlıklı 36....

Karar Metni

(Kapatılan)3. Ceza Dairesi 2020/11047 E. , 2020/20171 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1) Sanıkların üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-c, 87/1-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmalarının ve iddianamede gösterilmeyen TCK'nin 87/1-son maddesinden ek savunmalarının yargılamayı yapan mahkemece bizzat alınması gerektiği gözetilmeyerek, talimat yoluyla aldırılması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (F.C.B. v İtalya, No: 12151/86, 28 Ağustos 1991) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin Adil yargılanma hakkı başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın Hak arama hürriyeti başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilerek sanıkların savunma hakkının kısıtlanması, 2) Adli Tıp Kurumu uygulama ve kriterlerine göre mağdurların yüzünde sabit iz kalıp kalmayacağı yönündeki raporların olay tarihinden itibaren en az ''6 ay'' sonra alınması gerektiğinin gözetilmeden, Diyarbakır Asker Hastanesi'nin olay tarihinden ''1 ay 16 gün'' geçtikten sonra düzenlenen 17.12.2015 tarihli raporların hükme esas alınması suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde kararlar verilmesi, 3) Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereği verilen, 1 yıl hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e. maddesi uyarınca (1/2) oranında artırılması neticesinde ''1 yıl 6 ay'' yerine, hesap hatası yapılarak ''2 yıl'' hapis cezasına hükmolunması, bu cezanın TCK'nin 87/1-c. maddesi uyarınca (bir kat) oranında arttırılması ile, ''2 yıl 12 ay'' yerine, ''4 yıl'' hapis cezasına hükmolunması suretiyle kurulan hükümlerde hesaplama hataları yapılması, 4) Sanık ... hakkında kurulan hüküm açısından, oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, mağdur ...'ın demir dolap kapağını çıkartmak istediği esnada kendi yüzünü çizmek suretiyle yaralandığı, tanıklar ..., ... ..., ... ifade tutanakları, mağdur ... beyanı ve sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarından anlaşıldığı halde, sanık ... hakkında atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUKun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.