Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2019/3115 · K. 2019/7950
YargıtayYargıtay 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi E. 2019/3115 K. 2019/7950

E. 2019/3115K. 2019/795010 Aralık 2019
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

"İçtihat Metni" Mahkeme : İSTANBUL ANADOLU 56. Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hüküm : Denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ : Sanığın 08.12.2013 tarihinde mahkemece ifadesi alınırken "......" adresini bildirdiği, sanığın yokluğunda verilen 22/01/2014 tarihli 2012/820 esas ve 2014/71 karar sayılı denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesinde, Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır hükmü gereğince sanığın mahkemede bildirmiş olduğu adres yerine doğrudan MERNİS adresine tebliğ edildiği, yapılan tebliğin usulsüz olduğu, bu kapsamda tedbir kararının kesinleşmediği ve bu karara bağlı 10/02/2015 tarihli 2014/912 esas ve 2015/166 karar sayılı mahkûmiyet kararının hukuki değerden yoksun olduğu, sanığın...

Karar Metni

10. Ceza Dairesi 2019/3115 E. , 2019/7950 K. "İçtihat Metni" Mahkeme : İSTANBUL ANADOLU 56. Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hüküm : Denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ : Sanığın 08.12.2013 tarihinde mahkemece ifadesi alınırken "......" adresini bildirdiği, sanığın yokluğunda verilen 22/01/2014 tarihli 2012/820 esas ve 2014/71 karar sayılı denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesinde, Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır hükmü gereğince sanığın mahkemede bildirmiş olduğu adres yerine doğrudan MERNİS adresine tebliğ edildiği, yapılan tebliğin usulsüz olduğu, bu kapsamda tedbir kararının kesinleşmediği ve bu karara bağlı 10/02/2015 tarihli 2014/912 esas ve 2015/166 karar sayılı mahkûmiyet kararının hukuki değerden yoksun olduğu, sanığın öğrenme üzerine süresinde 23.03.2015 havale tarihli dilekçesiyle yaptığı itirazın, 22.01.2014 tarihli denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlar sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraza tabi olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 10.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.