Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2016/255 · K. 2020/94
YargıtayYargıtay Hukuk Genel Kurulu

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E. 2016/255 K. 2020/94

E. 2016/255K. 2020/946 Şubat 2020
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi 1. Taraflar arasındaki işçilik alacakları davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Bursa 2. İş Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. 2. Direnme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. 3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: I. YARGILAMA SÜRECİ Davacı İstemi: 4. Davacı vekili 13.11.2013 tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin 11.10.2005- 11.01.2013 tarihleri arasında değişen alt işverenler nezdinde davalı ... Bakanlığına bağlı hastanede temizlik işlerinde çalıştığını ancak davalı Bakanlık ile dava dışı alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı ile...

Karar Metni

Hukuk Genel Kurulu 2016/255 E. , 2020/94 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi 1. Taraflar arasındaki işçilik alacakları davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Bursa 2. İş Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. 2. Direnme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. 3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: I. YARGILAMA SÜRECİ Davacı İstemi: 4. Davacı vekili 13.11.2013 tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin 11.10.2005- 11.01.2013 tarihleri arasında değişen alt işverenler nezdinde davalı ... Bakanlığına bağlı hastanede temizlik işlerinde çalıştığını ancak davalı Bakanlık ile dava dışı alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı ile ilave tediye ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabı: 5. Davalı ... (Bakanlık/İdare) vekili 04.12.2013 tarihli cevap dilekçesinde; davacı ile müvekkili İdare arasında imzalanmış herhangi bir iş sözleşmesi söz konusu olmadığından müvekkilinin taraf sıfatının bulunmadığını, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının kıdem tazminatı ve ilave tediye ücretine hak kazanamadığını, muvazaa iddiasının yerinde olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. İlk Derece Mahkemesi Kararı: 6. Bursa 2. İş Mahkemesinin 02.10.2014 tarihli ve 2013/699 E., 2014/577 K. sayılı kararı ile; davacının iş yeri devri kapsamında davalı Bakanlığa ait hastanede değişen alt işverenler nezdinde asgari ücret ile çalıştığı, kıdem tazminatına hak kazandığı, ilave tediye ücreti yönünden ise, tanık beyanlarından temizlik görevlisi ve alt işveren işçisi olarak işe alınan işçilerin davalı Bakanlığa bağlı hastanenin asıl işlerinde çalıştırıldıklarının anlaşıldığı, bu nedenle davacının ilave tediye ücreti alacağına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Özel Daire Bozma Kararı: 7. Bursa 2. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 8. Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesince 09.02.2015 tarihli ve 2014/20924 E., 2015/956 K. sayılı kararı ile; 1 nolu bozma bendinde, istifa dilekçesi değerlendirilmeden eksik inceleme ile kıdem tazminatının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu; 2 nolu bozma bendinde ise, asıl-alt işveren ilişkisine ve muvazaaya dair genel açıklamalar yapıldıktan sonra, temizlik hizmetinin yardımcı iş niteliğinde olup davacının çalıştırıldığı temizlik hizmeti ihalelerinin muvazaalı olduğu ispatlanamadığı, diğer yandan dinlenilen tanıkların beyanlarının davacının temizlik hizmeti dışında başka işlerde çalıştırıldığının kabule yeterli olmadığı, davacının görevi dışında asıl işin bir bölümünde çalıştırıldığının ispatlanamadığı, davacının bu nedenle baştan itibaren asıl işveren işçisi sayılması ...