Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/26508 · K. 2022/2772
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26508 K. 2022/2772

E. 2020/26508K. 2022/277222 Şubat 2022
tekerrüreski hale getirme
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/26508 E. , 2022/2772 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında Suçun işleniş şekli ve özellikleri de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise; sanığın müştekinin iş yerinden çaldığı eşyanın 25 TL para olduğu anlaşılmakla; sanık hakkında TCK'nın 145. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Tekerrüre esas alınan Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/09/2015 tarihli 2015/259-2015/512 sayılı kararı ile ilgili olarak UYAP üzerinden yapılan incelemede sanığın söz konusu karar nedeniyle eski hale getirme ve temyiz talebinin bulunduğu dosyanın Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 2021/13696 esas sayılı numarası ile arşivde bulunduğu belirlenmiş olup sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin Yargıtay 10. Ceza Dairesinin kararı neticesinde kesinleşip kesinleşmediği araştırılıp, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zo...

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 10

X. Kanun önünde eşitlik

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26720 · K. 2022/7476

14 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26187 · K. 2022/7298

12 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26634 · K. 2022/7248

12 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26697 · K. 2022/7431

14 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26687 · K. 2022/3567

2 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26587 · K. 2022/8837

10 Mayıs 2022