Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Hatay Ağır Ceza Mahkemesi'nin 1998/180 Esas ve 2001/314 Karar sayılı ilamında yer alan 765 sayılı TCKnin 503/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun, 5237 sayılı TCKnin 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçuna karşılık geldiği ve bu suçun hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik CMKnin 253/1. maddesi uyarınca, uzlaşma kapsamına alınması karşısında; 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nin 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işleminin yerine getirilip getirilmediği araştırıldıktan sonra hukuki durumun yeniden değerlendirilerek TCK'nin 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yargılamanın...
11. Ceza Dairesi 2021/35964 E. , 2022/2908 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Hatay Ağır Ceza Mahkemesi'nin 1998/180 Esas ve 2001/314 Karar sayılı ilamında yer alan 765 sayılı TCKnin 503/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun, 5237 sayılı TCKnin 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçuna karşılık geldiği ve bu suçun hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik CMKnin 253/1. maddesi uyarınca, uzlaşma kapsamına alınması karşısında; 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nin 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işleminin yerine getirilip getirilmediği araştırıldıktan sonra hukuki durumun yeniden değerlendirilerek TCK'nin 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 302/1.maddesi uyarınca temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmesine, 23.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.