Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2018/1342 · K. 2022/2855
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/1342 K. 2022/2855

E. 2018/1342K. 2022/285523 Şubat 2022
sahte fatura
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesi gereğince vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği gözetilmeden, yoklukta verilen hükmün vekil yerine katılan kurum adresine tebliğ edilmesi nedeniyle katılan vekilinin öğrenme üzerine 17/12/2014 tarihinde verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilip temyiz isteminin reddine ilişkin 17/12/2014 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; Sanığa yüklenen 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCKnin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 08/05/2013 ve 12/06/2013 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2018/1342 E. , 2022/2855 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜMLER : Beraat 7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesi gereğince vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği gözetilmeden, yoklukta verilen hükmün vekil yerine katılan kurum adresine tebliğ edilmesi nedeniyle katılan vekilinin öğrenme üzerine 17/12/2014 tarihinde verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilip temyiz isteminin reddine ilişkin 17/12/2014 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; Sanığa yüklenen 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCKnin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 08/05/2013 ve 12/06/2013 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUKnin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMKnin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 23.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 11

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985 - 3220/5 md.) Vekil vasıtasıyla takip

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/1270 · K. 2022/8434

16 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/3708 · K. 2022/13708

29 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/7164 · K. 2022/11702

7 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/2725 · K. 2022/9537

23 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/4900 · K. 2022/9157

18 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/1138 · K. 2022/9546

23 Mayıs 2022